ابواسحق صابى
ابواسحق صابى از فضلا و نويسندگان معروف قرن چهارم هجرى است . مدتى در دربار خليفهء عباسى و مدتى در دربار عزالدولهء بختيار ( از آل بويه ) مستوفى بود .
ابواسحق داراى كيش « صابى » بود كه به اصل « توحيد » ايمان دارند ولى به اصل « نبوت » معتقد نيستند . عزالدولهء بختيار سعى فراوان كرد بلكه بتواند ابواسحق را راضى كند كه اسلام اختيار كند ، اما ميسر نشد . ابواسحق در ماه رمضان به احترام مسلمانان روزه مىگرفت ، و از قرآن كريم زياد حفظ داشت . در نامهها و نوشتههاى خويش از قرآن زياد اقتباس مىكرد .
ابواسحق مردى فاضل و نويسنده و اديب و شاعر بود و با سيد شريف رضى - كه نابغهء فضل و ادب بود - دوست و رفيق بودند . ابواسحق در حدود سال 384 هجرى از دنيا رفت و سيد رضى قصيدهاى عالى در مرثيهء وى سرود كه مضمون سه شعر آن اين است :
« آيا ديدى چه شخصيتى را روى چوبهاى تابوت حركت دادند ؟ و آيا ديدى چگونه شمع محفل خاموش شد ؟ .
« كوهى فرو ريخت كه اگر اين كوه به دريا ريخته بود دريا را به هيجان مىآورد و سطح آن را كف آلود مىساخت .