« خيرِ مؤمن در گرو اين نيست كه حتما فقير و تهيدست باشد ؛ خير مؤمن ناشى از روح ايمان و عقيدهء اوست ، زيرا در هر حالى از فقر و تهيدستى يا ثروت و بىنيازى واقع شود ، مىداند در اين حال وظيفهاى دارد و آن وظيفه را به خوبى انجام مىدهد . اين است كه عجيبترين چيزها حالتى است كه مؤمن به خود مىگيرد ، كه همهء پيشامدها و سختى و سستىها برايش خير و سعادت مىشود .
« نمىدانم همين مقدار كه امروز براى شما گفتم كافى است يا بر آن بيفزايم ؟ .
« هيچ مىدانيد كه در صدر اسلام ، آن هنگام كه عدهء مسلمانان كم بود ، قانون جهاد اين بود كه يك نفر مسلمان در برابر ده نفر كافر ايستادگى كند ، و اگر ايستادگى نمىكرد گناه و جرم و تخلف محسوب مىشد ، ولى بعد كه امكانات بيشترى پيدا شد ، خداوند به لطف و رحمت خود تخفيف بزرگى داد و اين قانون را به اين نحو تغيير داد كه هر فرد مسلمان موظف است كه فقط در برابر دو كافر ايستادگى كند نه بيشتر .
« از شما مطلبى راجع به قانون قضا و محاكم قضائى اسلامى سؤال مىكنم : فرض كنيد يكى از شما در محكمه هست و موضوع نفقهء زن او در بين است ، و قاضى حكم مىكند كه نفقهء زنت را بايد بدهى . در اينجا چه مىكند ؟ آيا عذر مىآورد كه بنده زاهد هستم و از متاع دنيا اعراض كردهام ؟ ! آيا اين عذر موجه است ؟ ! آيا به عقيدهء شما حكم قاضى به اينكه بايد خرج زنت را بدهى ، مطابق حق و عدالت است يا آنكه ظلم و جور است ؟ اگر بگوييد اين حكم ظلم و ناحق است ، يك دروغ واضح گفتهايد و به همهء اهل اسلام با اين تهمت ناروا جور و ستم كردهايد ، و اگر بگوييد حكم قاضى صحيح است ، پس عذر شما باطل است و قبول داريد كه طريقه و روش شما باطل است .
« مطلب ديگر : مواردى هست كه مسلمان در آن موارد يك سلسله انفاقهاى واجب يا غيرواجب انجام مىدهد ، مثلا زكات يا كفّاره مىدهد . حالا اگر فرض كنيم معناى زهد اعراض از زندگى و مايحتاجهاى زندگى است ، و فرض كنيم همهء مردم مطابق دلخواه شما « زاهد » شدند و از زندگى و ما يحتاج آن روگرداندند ، پس تكليف كفّارات و صدقات واجبه چه مىشود ؟ تكليف زكاتهاى واجب - كه به طلا و نقره و گوسفند و شتر و گاو و خرما و كشمش و غيره تعلق گيرد - چه مىشود ؟ مگر نه اين است كه اين صدقات فرض شده كه تهيدستان زندگى بهترى پيدا كنند و از مواهب زندگى بهرهمند شوند ! اين خود مىرساند كه هدف دين و مقصود از اين مقررات رسيدن به مواهب زندگى و بهرهمند شدن از آن است . و اگر مقصود و هدف دين فقير
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 224
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٢٢٤