تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩
حمله بردى سوى در بندان غيب * تا ببندى راه بر مردان غيب
اين احمق فكر نمىكرد كه اگر اين خبر راست است مگر تو مىتوانى جلوى امر الهى را بگيرى ؟ ! هرچند وقت يك بار مىفرستادند به خانهء حضرت به تفتيش ، مخصوصاً وقتى كه امام از دنيا رفت ، چون گاهى مىشنيدند كه حضرت مهدى متولد شده‌اند . راجع به ولادت ايشان هم داستان را همه شنيده‌ايد كه خداى متعال ولادت اين وجود مقدس را مخفى كرد و در حين ولادت كمتر كسى متوجه شد . ايشان شش‌ساله بودند كه پدر بزرگوارشان از دنيا رفتند . در دوران كودكى ، شيعيان خاص از هرجا كه مىآمدند حضرت ايشان را به آنها ارائه مىدادند ، ولى عموم مردم اطلاع نداشتند ، اما اين خبر بالاخره پيچيده بود كه پسرى براى حسن بن على عسكرى متولد شده است و او را مخفى مىكنند . گاهى مىفرستادند به خانهء حضرت كه اين بچه را به خيال خود پيدا كنند و بكشند و از بين ببرند ، ولى كارى كه خدا مىخواهد مگر بنده مىتواند بر ضد آن عمل كند ؟ ! يعنى وقتى قضاى حتمى الهى در يك جا باشد ديگر بشر نمىتواند كارى در آنجا بكند . بعد از وفات حضرت و نيز مقارن با وفات حضرت ، مأمورين ريختند خانهء امام را تفتيش كامل كردند و زنهاى جاسوسهء خودشان را فرستادند كه تمام زنها ، كنيز و غير كنيز را تحت نظر بگيرند ، ببينند آيا حامله‌اى وجود دارد يا نه ؟ يكى از كنيزان را احتمال دادند كه حامله باشد . او را بردند تا يك سال نگاه داشتند ، بعد فهميدند كه اشتباه كرده‌اند و چنين قضيه‌اى نبوده است . وجود مقدس امام عسكرى مادرى دارد به نام « حُدَيْث » كه به لقب « جدّه » معروف است . چون جدّهء حضرت حجّت ( عجّل اللَّه تعالى فرجه ) بودند ايشان را « جدّه » مىگفته‌اند . زنهاى ديگرى هم در تاريخ هستند كه به اعتبار اينكه شهرتشان به اعتبار نوه‌شان است اينها را « جدّه » مىگويند ، از جمله جدّهء شاه عباس است كه دو تا مدرسه هم در اصفهان به نام « جدّه » داريم . زنى كه شهرتش به نام نوه‌اش باشد قهراً به نام « جدّه » معروف مىشود . اين زن بزرگوار به نام « جدّه » معروف شد . ولى تنها جدّه بودن سبب شهرتش نشد ، مقامى دارد ، عظمتى دارد ، جلالتى دارد ، شخصيتى دارد كه نوشته‌اند ( مرحوم محدّث قمى رضوان اللَّه عليه هم در الانوار البهيّه مىنويسد ) بعد از امام عسكرى مفزع الشيعة بود يعنى ملجأ شيعه اين زن بزرگوار بود . قهراً در آن وقت - چون امام عسكرى بيست و هشت‌ساله بوده‌اند كه از دنيا رفته‌اند ، على القاعده مطابق سن امام هادى هم حساب كنيم - زنى بين پنجاه و شصت بوده است . اين قدر زن