2 . مرحوم آيتى در سخنرانى پنجم بررسى تاريخ عاشورا مىگويد اسارت اهل بيت عامل بزرگى بود براى اينكه حقيقت وقايع عاشورا به مردم گفته شود و حقيقت قلب نشود .
در سخنرانى ششم صفحهء 151 مىگويد : « بايد توجه داشت كه تاريخ نهضت أبا عبد اللَّه الحسين عليه السلام نسبت به بسيارى از فصول تاريخ از تحريف مصون و محفوظ مانده است » . و مخصوصاً فجيع بودن اين فصل تاريخ از نظر كسانى كه قضيه را از جنبهء فجيع بودن آن مطالعه كردهاند ، و عظيم بودن آن و قابل تكريم و احترام بودن آن از نظر كسانى كه اين قضيه را از آن جهت مورد مطالعه قرار دادهاند خود سبب شده است كه اهتمام عظيمى به ثبت جزئيات واقعه بشود . پس جزئيات واقعه بازگويى شده و ثبت شده است . از اين جهت امثال طبرى ، ابن واضح ( يعقوبى ) ، شيخ مفيد ، أبو الفرج اصفهانى ، كه در قرون دوم و سوم و چهارم مىزيستهاند ، جزئيات وقايع را با نقل از رُوات موثَّق نقل كردهاند .
مرحوم آيتى اصرار دارد ( ص 168 ) كه اهتمام زنان اهل بيت به خطبه و خطابه در فرصتهاى مختلف ، با بودن امام على بن الحسين ، همه براى اين بوده كه مانع تحريف حادثهء كربلا بشوند ( چه تحريف لفظى و چه تحريف معنوى ) و خواستند نگذارند اين حادثه قلب و تحريف بشود . متن آنچه واقع شده بود ، به صورت خطبه و خطابه بيان كردند و هدف امام را هم تشريح كردند .
3 . مرحوم آيتى در آغاز سخنرانى 9 ( ص 175 ) ضمن اشاره به ارزش خطب و سخنان اهل بيت مىگويد :
« امروز مىتوان واقعهء كربلا را از روى خطبههاى امام و اهل بيت كه در مكه و بين راه حجاز و عراق و كربلا و كوفه و شام و مدينه ايراد كردهاند و از روى سخنانى كه در پاسخ پرسشهاى اين و آن گفتهاند و از روى رجزهايى كه خود امام و اصحاب او روز عاشورا در مقابل دشمن خواندهاند و در مآخذ معتبر ثبت و ضبط شده است ، و از روى نامههايى كه ميان امام و مردم كوفه و بصره رد و بدل شده و نامهاى كه يزيد به ابن زياد نوشته و نامههايى كه ابن زياد به يزيد و عمر بن سعد نوشته و نامههاى عمر بن سعد به ابن زياد و نامهء ابن زياد به حاكم مدينه كه همهاش در تواريخ معتبر مضبوط است و به دست آيندگان هم خواهد رسيد و هميشه محفوظ خواهد ماند ، از روى اين مدارك مىتوان واقعهء
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 584
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٨٤