4 . ريختن به سر زنها و كندن حُلى و زيور از بدن آنها .
5 . سنگباران و تيرباران كردن آن عدهء قليل .
6 . شماتتهاى لاذع « 1 » 7 . سر شهيد به گردن اسب آويختن .
8 . سَبّ و دشنام .
9 . اسب تاختن بر بدن آن حضرت .
10 . تنگ گرفتن بر اسيران و زدن آنها و سوار كردن آنها بر شتران بىجهاز .
11 . غُل كردن بيمار ( امام سجاد عليه السلام ) .
12 . مقابل كردن سرها و اسرا .
13 . جاى بد به اسيران دادن .
14 . شماتت به اسيران داغديده .
15 . جسارت به سر مقدس و دندانهاى مقدس .
16 . كشتن زن ( مادر وَهَب ) .
17 . عبور دادن اسيران از قتلگاه ( اگر به تقاضاى خود اسيران براى وداع نبوده ) .
18 . آتش زدن به خيام در شبى كه اسرا بايد هنوز بمانند و بسربرند .
19 . نان و غذا ندادن به اطفال به طورى كه اطفال معصوم از دست مردم نان و خرما مىگرفتند وام كلثوم مانع مىشد .
سه عمل يزيد كه موجب زوال مُلك اموى شد ( و مخصوصاً اثر عظيم حادثهء كربلا )
ص 216 : لقد كانت ضربة كربلا و ضربة مدينة و ضربة البيت الحرام اقوى ضربات بنى اميّة لتمكين سلطانهم و تثبيت بنيانهم و تغليب ملكهم على المنكرين و المنازعين ، فلم ينتصر عليهم المنكرون و المنازعون بشيء كما انتصروا عليهم بضربات ايديهم ، و لم يذهبوا بها ضاربين حقيقة حتّى ذهبوا بها مضروبين الى آخر الزمان ، و تلك جريرة يوم واحد هو يوم كربلا فاذا بالدولة العريضة تذهب فى عمر رجل واحد مديد الايام « 2 » ( و
هامش
( 1 ) . [ شماتتهاى نيشدار و گزنده . ]
( 2 ) . [ تحقيقاً ضرباتى كه بنى اميه در كربلا و مدينه و مكه وارد ساختند نيرومندترين ضرباتى بود كه براى پايدارى حكومت و تثبيت بنيان و چيرگى حكومتشان بر مخالفان خود وارد ساختند ، و مخالفان هرگز نتوانستند از آنان انتقام كشند به مانند ضربات دست خود آنان ، و بنى اميّه در واقع زننده نبودند بلكه ضربهاى خوردند كه تا پايان روزگار ادامه دارد . و همين جنايت يك روزه كه در كربلا واقع شد موجب گشت كه يك دولت عريض و طويل آنچنانى تنها به اندازهء عمر يك شخص عمر كند . ]