الْخِلافَ » من اختلاف را دوست نمىدارم . عباس گفت : « اذاً تَرى ما تَكْرَهُ » يعنى بنابراين با آنچه دوست ندارى مواجه خواهى شد . » .
در جلد دوم ، ذيل خطبهء 65 نقل مىكند :
« يكى از فرزندان ابولهب اشعارى مبتنى بر فضيلت و ذى حق بودن على و بر ذمّ مخالفانش سرود . على او را از سرودن اين گونه اشعار كه در واقع نوعى تحريك و شعار بود نهى كرد و فرمود : « سَلامَةُ الدّينِ احَبُّ الَيْنا مِنْ غَيْرِهِ » براى ما سلامت اسلام و اينكه اساس اسلام باقى بماند از هر چيز ديگر محبوبتر و باارجتر است . » .
از همه بالاتر و صريحتر در خود نهج البلاغه آمده است . در سه مورد از نهج البلاغه اين تصريح ديده مىشود :
1 . در جواب ابوسفيان ، آنگاه كه آمد و مىخواست تحت عنوان حمايت از على عليه السلام فتنه به پا كند فرمود :
شُقّوا امْواجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجاةِ وَ عَرِّجوا عَنْ طَريقِ الْمُنافَرَةِ ، وَضَعوا تيجانَ الْمُفاخَرَةِ « 1 » .
امواج درياى فتنه را با كشتيهاى نجات بشكافيد ، از راه خلاف و تفرقه دورى گزينيد و نشانههاى تفاخر بر يكديگر را از سر بر زمين نهيد .
2 . در شوراى 6 نفرى پس از تعيين و انتخاب عثمان از طرف عبد الرحمن بن عوف فرمود :
لَقَدْ عَلِمْتُمْ انّى احَقُّ النّاسِ بِها مِنْ غَيْرى وَ وَاللَّهِ لَاسَلِّمَنَّ ما سَلِمَتْ
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 5 .