او را همراهى كن بدون آنكه او را بترسانى و يا تهديد كنى ؛ هرچه زر و سيم داد بگير . اگر گوسفند يا شتر دارد كه بايد زكات آنها را بدهد ، بدون اجازهء صاحبش داخل شتران يا گوسفندان مشو كه بيشتر آنها از اوست . وقتى كه داخل گلهء شتر يا رمهء گوسفندى شدى ، به عنف و شدت و متجبرانه داخل مشو . » « 1 »
تا آخر اين وصيتنامه كه مفصل است .
به نظر مىرسد همين اندازه كافى است كه ديد على را به عنوان يك حكمران در بارهء مردم به عنوان تودهء محكوم روشن سازد .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، نامهء 25 ، ايضاً رجوع شود به نامههاى 26 و 27 و 46 .