لزوم پيكار با نفاق
مشكلترين مبارزهها مبارزه با نفاق است كه مبارزه با زيركهايى است كه احمقها را وسيله قرار مىدهند . اين پيكار از پيكار با كفر به مراتب مشكلتر است زيرا در جنگ با كفر ، مبارزه با يك جريان مكشوف و ظاهر و بىپرده است و اما مبارزه با نفاق ، در حقيقت مبارزه با كفر مستور است . نفاق دو رو دارد : يك رو ظاهر كه اسلام است و مسلمانى و يك رو باطن كه كفر است و شيطنت ، و درك آن براى تودهها و مردم عادى بسيار دشوار و گاهى غير ممكن است و لذا مبارزه با نفاقها غالباً به شكست برخورده است زيرا تودهها شعاع دركشان از سرحد ظاهر نمىگذرد و نهفته را روشن نمىسازد و آنقدر بُرد ندارد كه تا اعماق باطنها نفوذ كند .
اميرالمؤمنين عليه السلام در نامهاى كه براى محمد بن ابى بكر نوشت مىگويد :
وَ لَقَدْ قالَ لى رَسولُ اللَّهِ : انّى لا اخافُ عَلى امَّتى مُؤْمِناً وَ لا مُشْرِكاً ، امَّا الْمُؤْمِنُ فَيَمْنَعُهُ اللَّهُ بِايمانِهِ وَ امَّا الْمُشْرِكُ فَيَقْمَعُهُ اللَّهُ بِشِرْكِهِ ، وَ لكِنّى اخافُ عَلَيْكُمْ كُلَّ مُنافِقِ الْجَنانِ عالِمِ اللِّسانِ ، يَقولُ ما تَعْرِفونَ وَ يَفْعَلُ ما تُنْكِرونَ « 1 » .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، نامهء 27 .