الواجبالوجود ماهيّته انّيّته
از جمله احكامى « 1 » كه براى ذات واجبالوجود ذكر مىكنند اين است كه مىگويند : « هو وجودٌ صرفٌ » ، « هو وجودٌ محضٌ » و به تعبير ديگر مىگويند :
« لاماهية له » ما اين مطلب را اول به صورتى كه در اينجا بيان شده ، بيان مىكنيم و بعد در اطرافش مقدار بيشترى توضيح مىدهيم .
زيادت وجود بر ماهيت
شيخ مىگويد كه شما در بيانات گذشته و مطالبى كه در اوايل كتاب آمد فرق بين ماهيت و وجود را دانستيد ، و نيز دانستيد كه در ممكنات دو معنى و دو حيثيت تشخيص مىدهيم : حيثيت اول همان حيثيتى است كه آن را « ماهيت » و « چيستى » مىناميم ، و حيثيت ديگر حيثيتى است كه آن را « هستى » مىناميم ؛ و به همين دليل ما دربارهء اشيائى كه تعريفى از آنها داريم [ و ماهيتشان را مىشناسيم ] شك مىكنيم
هامش
( 1 ) . بعداً توضيح مىدهيم كه آيا مىتوانيم آن را « صفت » بناميم يا نه .