اين دنيا بوده ؟ و اصلا بدنى كه در اين دنيا بوده هيچ وقت عين خودش نبوده ، در طول 60 - 70 سال آن قدر عوض شده كه اگر همهء آنچه را كه جزء بدن يك كسى بوده ( آن چيزى كه به صورت فضولات ، پوستههاى بدن ، ناخن و موى بدن خارج شده است ) بخواهيم جمع كنيم ، هر آدمى شايد مثلا به اندازهء كوه ابو قبيس - يك كوه بزرگ - مىشود ، و حال آنكه شما الآن يك آدم 80 - 90 ساله را كه با بدن امروز مىبينيد قطعا نسبت به بدن 60 - 70 سال پيش چندين بار تغيير كرده است . حتى همان سلول عصبى هم كه مىگويند نمىميرد كه يك سلول ديگر بجاى آن بيايد ، دائما در حال تبادل است ، يعنى مرتب انرژى بيرون مىدهد و انرژى جديد مىگيرد و به هر حال بدنش را عوض مىكند . پس اين مطلب هم كه فرموديد مطلب درستى است ولى بازهم اگر كسى ايرادى داشته باشد - كه اين ديگر ايراد زيادى نيست ، آن اولى ايرادش قدرى مشكل است - كه بگويد خير ، حتما بايد همان بدن وقت مردن باشد ، حرف درستى نيست ، چون خود قرآن مىگويد حتى پيرى كه در 90 سالگى مىميرد ( كه يك موجود فرسوده است ) در آن دنيا به صورت يك جوان محشور مىشود . معلوم مىشود كه عين اين بدن نيست . اگر همان بدن در حالى كه مرده ، باشد پس آدمى كه جوان مىميرد در آن دنيا به صورت يك جوان بايد محشور شود ، اگر كسى پير مرد بايد به صورت پير باشد ، زشت مرد آنجا هم بايد بدنش زشت باشد ، در صورتى كه زشتها در آنجا زيبا مىشوند و اى بسا از زيباها كه در آنجا زشت شوند . اين سؤال دوم شما با جوابتان صد در صد درست است و سؤال اول هم با جوابى كه داديد درست است ولى اشكال ديگرى در اينجا دارد كه مىگويند از نظر قرآن نه تنها لذت و الم جسمانى است ، از راه جسم هم هست .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 819
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٨١٩