عالىترين درجه و مقام و پستى است كه از طرف خدا به يك انسان واگذار مىشود .
مدالى كه به اين نام به سينهء كسى مىچسبانند عالىترين مدالهاست . ابراهيم ، هم نبى و هم امام بود ، لهذا رهبر قوم خويش بود .
اينكه عرض كردم « نبوّت ، راهنمايى و امامت ، رهبرى است » مقصودم اين نيست كه انبياء اين منصب را كه بالاتر است نداشتند . همانطور كه قبلا هم اشاره كرديم ، نبوّت و امامت دو منصب است كه در انبياء بزرگ هر دو منصب جمع است و در انبياء كوچك يكى از آن دو ؛ كما اينكه در ائمّه ، امامت و رهبرى هست ولى نبوّت يعنى رهنمايى جديد نيست ، چون راه همان راهى است كه پيغمبر نمايانده است و ائمّه مردم را در همان راه كه پيغمبر از طرف خداوند ارائه كرده است حركت مىدهند ، بسيج مىكنند و راه مىبرند . اين ، مفهوم امامت از نظر اسلام است .
دنياى امروز به مسألهء رهبرى و مديريّت ، تنها از جنبهء اجتماعى مىنگرد ، يعنى تنها اين جنبه و اين بعد را شناخته است ؛ ولى همين را كه شناخته است بسيار اهمّيت مىدهد و به حقّ اهميّت بسيار مىدهد .
انسان نيازمند رهبرى است
اهمّيت فوق العادهء رهبرى بر سه اصل مبتنى است :
اصل اوّل مربوط است به اهميّت انسان و ذخاير و نيروهايى كه در او نهفته است كه معمولًا خود به آنها توجّه ندارد . در اسلام به مسألهء متوجّه كردن انسان به خود ، به عظمت و شرافت خود و نيروهاى عظيمى كه در اوست ، توجّه شده است . قرآن مجيد مىگويد : « وقتى كه انسان را خواستيم بيافرينيم فرشتگان را امر كرديم كه به اين موجود سجده كنند » ( 1 ) ، مىگويد : « انسان بر فرشتگان در تعليم اسماء الهى پيشى گرفت » ( 2 ) ، مىگويد : آنچه در زمين است براى انسان آفريده شده است :
« هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً »
( 3 ) ،
« سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ »
( 4 ) ؛ اى بشر ! در تو
هامش
( 1 ) . مضمون آيهء 34 سورهء بقره .
( 2 ) . مضمون آيهء 31 سورهء بقره .
( 3 ) . بقره / 29 .
( 4 ) . جاثيه / 13 .