بازشناسى كرد ، ادّعاى مؤمن ، مصلح ، رهبر و حتّى نبىّ يا امام بودن با اين محك بايد تأييد يا تكذيب شود .
اين نظريّه ، در حقيقت برداشتى مادّى از انسان و جامعه است . بدون شك قرآن تكيهء خاصّى روى پايگاه اجتماعى افراد دارد ، ولى آيا اين به اين معنى است كه قرآن همهء تقسيمها و قطببنديها را با اين ملاك توجيه مىكند ؟ ! از نظر ما اين نوع برداشت از جامعه با برداشت اسلام از انسان و جهان و جامعه منطبق نيست و از يك مطالعهء سطحى در مسائل قرآنى ناشى شده است ، و نظر به اينكه در همين فصل از كتاب ، آنجا كه دربارهء تاريخ بحث مىكنيم تحت عنوان « آيا طبيعت تاريخ مادّى است ؟ » به بررسى كامل اين مطلب خواهيم پرداخت ، فعلا از ادامهء بحث خوددارى مىكنيم .
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 354
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٣٥٤