دنيا
پيامبر خدا در خطبهاى فرمود : اى مردم روزها سپرى مىشود ، عمرها پايان مىپذيرد ، بدنها در خاك كهنه مىشود . شب و روز چون چهارپايان در پى يكديگرند . هر چيز دورى را نزديك مىسازند و هر چيز نو را كهنه مىسازند . در اين بين بندگان راستين خدا سرگرم خواستههاى نفس مىباشند و به انجام كارهاى نيك و ماندگار اقدام مىكنند .
امتحان
ابليس به حضرت عيسى عليه السلام رسيد و گفت : مگر نه اين است كه مىگويى : جز آنچه خدا مقرر فرمود ، بهرهاى ندارم ؟ عيسى فرمود : بلى . گفت : خود را از اين كوه به پايين پرتاب كن ، اگر قرار باشد زنده بمانى ، مىمانى . عيسى فرمود : اى مطرود از رحمت خدا ، خدا بايد بندگانش را بيازمايد نه اينكه بندگان او را آزمايش كنند .
مىگويم : اين مناظره را محقق رومى آوردهاست و گفته بين امام على عليه السلام و يكى از يهوديان اتفاق افتادهاست .
پارسايى
عارفى در راه خود به عدهاى رسيد كه گفتند : اينان زاهد هستند ، عارف گفت : دنيا اين قدر ارزش ندارد تا اگر كسى از وى چشم پوشيد قابل ستايش باشد .
مرگ
گفتهاند : چيزى پيش از مرگ سختتر از مرگ و چيزى پس از مرگ آسانتر از آن نيست .
بيان حكمت
به حكيمى گفتند : مردم فلان شهر حرف تو را نپذيرفتند . گفت : بر من واجب نبود كه حرف مرا بپذيرند ، بر من واجب بود حرف درست بزنم .
خوشى ، روزى ، همنشينى
از باديه نشينى پرسيدند : خوشحالى در چيست ؟ گفت : انسان در شهر زندگى خود به قدر مخارجش ثروتمند باشد و با دوستانش نشست و برخاست نمايد .
پند ، چاپلوسى
حكيمى گويد : آدمى عاقل نيست مگر اينكه خوارى نزد پند دهنده براى او از چاپلوسى دشمن باطنى بهتر باشد .