تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 540

مساهمون:

ص٥٤٠
امورتان كنيد پرهيز نماييد . و خبر فريب‌كارىهاى وى در نزد مردم به من و اصل شده ؛ لذا توجهى به او نداشته باشيد ؛ ان شاء الله » . 3948712 خ 0 500 خ پس از شهادت امام هادى عليه السّلام در سال 254 ق و انتقال امر امامت به امام عسكرى عليه السّلام ، « على بن جعفر » هم‌چنان در سمت وكيل ارشد در سامرّا به انجام وظيفه ادامه داد و حلقه واسطه بين وكلاى ساير نواحى و امام عسكرى عليه السّلام بود . در اين زمان نيز همچون عصر امام هادى عليه السّلام او همچنان مورد توجه و عنايت و تلطّف امام عسكرى عليه السّلام قرار داشت . از شواهد دالّ بر اين مدّعا روايت شيخ طوسى است . بنابراين نقل ، « على بن جعفر » سالى از جانب امام عسكرى عليه السّلام عازم حج شد ، و حضرت مبلغ كلانى به وى دادند تا در موارد لازم خرج نمايد ؛ و او نيز گويا گشاده‌دستىهايى نمود ! اين امر مورد اعتراض ديگر وكيل آن حضرت ، يعنى « ابو طاهر بن بلال » قرار گرفت . از اين‌رو پس از بازگشت ، طى نامه‌اى ، حضرت عسكرى عليه السّلام را از اين امر مطّلع ساخت و اعتراض خود را نيز به اين امر اعلام نمود ! امام عسكرى عليه السّلام در پاسخ چنين نگاشت : « ما ابتدا صد هزار دينار به وى داديم و سپس مثل آن را مجددا بر او عرضه كرديم ! ولى او براى رعايت جانب ما ، از قبول آن امتناع نمود . مردم را چه كار به دخالت در آنچه كه بدانان مربوط نيست و آنان را مأمور به دخالت در آن امور نكرديم ؟ » شيخ طوسى در ادامه ، اشاره به نقل ديگرى نموده كه حاكى از دادن سى هزار دينار به « على بن جعفر » توسط امام هادى عليه السّلام است . 4948712 خ 0 501 خ هر دوى اين نقل‌ها حكايت از آن دارد كه وى در مصارف مالى ، كاملا مورد وثوق بوده و صلاحيت لازم را براى سپردن مبالغ كلان داشته است . نيز روشن است كه اين مبالغ در مواردى كه از مصاديق اسراف يا تبذير بود ، صرف نمىشدند ؛ در غير اين صورت جايى براى حمايت امام عليه السّلام از وى نبود . شاهد ديگر بر رفعت مقام وى نزد امام هادى عليه السّلام ، توقيع صادره از سوى آن حضرت است كه در آن ، نام وى نيز در رديف تعدادى ديگر از وكلاى آن جناب به عنوان افراد مورد وثوق حضرت ذكر شده است . 5948712 خ 0 502 خ درباره تاريخ وفات وى اطلاعى در دست نيست .

7 . 4 . 45 . فارس بن حاتم بن ماهويه قزوينى

وى از جمله وكلاى مبرّز امام هادى عليه السّلام در سامرّا و رابط بين آن جناب و شيعيان و وكلاى مناطق جبال ايران بود ؛ اما بر اثر انحراف و كج‌روىها ، از سوى آن حضرت و جامعه