تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 530

مساهمون:

ص٥٣٠
است ؛ 2548712 خ 0 461 خ كه احتمالا جابه‌جايى در نام « محمد بن على بن ابراهيم » است كه نجاشى او را « وكيل ناحيه » دانسته است . در هر حال ، در منابع اصلى سخنى از « على بن محمد بن ابراهيم » نيست . اما فرزند ديگر « ابراهيم بن محمد » يعنى على ، بنا به تصريح نجاشى از وكلاى ناحيه بوده است . از آن‌جا كه تعبير « ناحيه » غالبا در مورد حضرت حجت عليه السّلام استعمال مىشود ، لذا با توجه به سخن نجاشى ، وكالت « على بن ابراهيم بن محمد » براى ناحيه مقدسه مهدويّه اثبات مىشود . گرچه بعيد نيست كه وكالتش را براى امام عسكرى عليه السّلام و حتى امام هادى عليه السّلام نيز بپذيريم ؛ چرا كه بنابر آنچه گذشت ، قدر متيقن از وكالت پدرش « ابراهيم بن محمد » تا عصر امام هادى عليه السّلام است ؛ و از آن‌جا كه احتمال درگذشت پدر در عصر امام هادى عليه السّلام قوى است ، طبعا پس از پدر ، فرزندش على ، بايستى در امور وكالت در همدان ، جانشين پدر شده باشد . تعبير نجاشى درباره وكالت او و پدر و فرزندانش چنين است : « ابو العباس احمد بن على بن نوح ما را حديث كرد از ابو القاسم جعفر بن محمد و او از قاسم بن محمد بن على بن ابراهيم بن محمد ، كه ذكرش در پيش گذشت ، كه : قاسم وكيل ناحيه بوده ؛ و پدرش محمد نيز وكيل بوده است ؛ و در زمان قاسم در همدان به همراه وى ، ابو على بسطام بن على و عزيز بن زهير ، كه از بنى كشمرد بود ، هر سه در يك منطقه در همدان به وكالت مشغول بوده و در امر وكالت به نزد ابى محمد حسن بن هارون بن عمران همدانى مراجعه كرده و از وى فرمان مىگرفتند ؛ و پيش از وى نيز از پدرش ، ابى عبد الله بن هارون فرمان مىگرفتند ؛ و اين ابو عبد الله و پسرش ابو محمد ، هر دو وكيل بوده‌اند . و محمد بن على بن ابراهيم بن محمد ، داراى كتب نوادر بسيارى بوده است » . 3548712 خ 0 462 خ

7 . 4 . 36 . محمد بن على بن ابراهيم بن محمد همدانى

آن‌سان كه در نقل نجاشى ( سابق الذكر ) آمده ، وى نيز همچون پدرش وكيل ناحيه در همدان بوده است . او برادرى به نام حسن داشته كه به اتفاق هم ، روايت نشان دادن حضرت مهدى عليه السّلام توسط امام عسكرى عليه السّلام به مردى از اهل فارس را ، كه براى خدمت‌گزارى به حضور حضرت رفته بود ، نقل كرده‌اند . 4548712 خ 0 463 خ و خود « محمد بن على بن ابراهيم » نيز روايت ابو عبد الله بن صالح را نقل كرده ، مبنى بر اين‌كه ، امام عصر عليه السّلام را در