بر او اعتماد نمودم به سبب ويژگىهايى كه دارا است و كسى در آنها بر وى مقدّم نيست . و بدان كه تو ، شيخ و بزرگ ناحيهات هستى ؛ لذا دوست داشتم براى اكرام تو ، نامهاى مخصوص تو ، در اين زمينه بنگارم ! پس بر تو باد اطاعت از او ، و تسليم نمودن تمامى حقوقى كه نزد تو است به او ؛ و اينكه شيعيانم را بدين امر واقفسازى و آنان را از آنچه موجب كمك و يارى وى مىشود آگاه سازى ؛ چرا كه اين كار موجب فزونى ( در پرداخت حقوق ما ) و نزد ما پسنديده است . و تو نيز در قبال اين كار ، نزد خداوند مأجورى ؛ كه خدا به آنكه بخواهد عطا نمايد ، و او صاحب عطا و پاداش از روى رحمت است . و تو در حفظ و حمايت الهى قرار دارى . و به خطّ خويش نگاشتم ؛ و مر خداى را سپاس بسيار باد » . ! 1048712 خ 0 411 خ
يكى از وكلايى كه در حوالى محدوده وكالت « ابو على بن راشد » ، يعنى در كوفه ، به انجام وظيفه از جانب امام هادى عليه السّلام مشغول بود ، « ايّوب بن نوح » بوده است . گويا وى و « ابو على بن راشد » در وظايف وكالت ، گاهى به امور مربوط به ناحيه تحت قلمرو ديگرى نيز رسيدگى و دخالت مىكردهاند ! و اين امر ، علاوه بر ايجاد اخلال در روند منظم امور ، موجب سردرگمى برخى شيعيان و همچنين ايجاد ناامنى و خطر افشاى فعاليتهاى مخفى سازمان وكالت مىشد ؛ لذا امام هادى عليه السّلام لازم ديدند طى مكتوبى ، آن دو را به نظم در كار و فعاليت ، صرفا در محدوده تعيين شده ، دعوت نمايند . متن اين توقيع چنين است :
« و من تو را ، اى ايّوب بن نوح ، فرمان مىدهم كه ارتباطات فراوانت بين خود و ابو على بن راشد را قطع نمايى ! و هر يك از شما دو نفر ، ملتزم به آن امرى باشد كه بدان مأمور و موكّل گشته ؛ و فعاليتش محدود به آن ناحيهاى شود كه براى آن نصب شده ؛ چرا كه شما اگر آنچه بدان مأموريد عمل كنيد ، از مراجعه مكرّر به نزد من بىنياز خواهيد شد . و تو را نيز ، اى ابا على ! به مثل آنچه به ايّوب امر كردم ، فرمان مىدهم . ( تو اى ايّوب ) نبايد از هيچ يك از اهل بغداد و مدائن ، چيزى بپذيرى ؛ و ( براى ملاقات با من ) اذنى صادر كنى ؛ و هر آنكس كه از غير ناحيه تو چيزى به نزدت آورد ، به سوى وكيل ناحيه خودش ، گسيل بدار ! و به تو نيز اى ابا على ، به مثل آنچه به ايّوب فرمان دادم ، امر مىكنم ؛ و هر يك از شما دو نفر بايستى تنها آنچه را بدان مأمور شده عمل نمايد » . 2048712 خ 0 412 خ
آنسان كه از روايت كشّى و شيخ طوسى برمىآيد ، « ابو على بن راشد » به همراه تعداد
سازمان وكالت و نقش آن در عصر ائمة ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 517
مساهمون: محمدرضا جبارى
ص٥١٧