با توجه به تصريح شيخ به وكالت وى ، و همينطور سمرقندى بودنش ، مىتوان وكالت وى در عصر غيبت در سمرقند را نتيجه گرفت . دليل آنكه وى را معاصر عصر غيبت مىدانيم ، علاوه بر ذكر نام وى در بخش « فى من لم يرو عن الائمّه عليهم السّلام » ، تصريح شيخ به روايت وى از « ابو الحسين اسدى » است ؛ و مىدانيم كه ابو الحسين اسدى متوفّى به سال 312 ق است . 7135712 خ 0 378 خ اين هم كه شيخ طوسى تعبير « وكيل » را بهطور مطلق آورده ، ضررى به مدّعاى ما وارد نمىكند ، چرا كه مرسوم بين رجاليان آن است كه چنين تعبيرى را حمل بر وكالت از جانب ائمه عليهم السّلام مىكنند و نه غير آنها . 8135712 خ 0 379 خ
ديگر از وكلاى اين ناحيه ، « ابا محمد جعفر بن معروف » است كه شيخ طوسى وى را اهل « كشّ » دانسته - كه از نواحى اطراف سمرقند بوده است - و تصريح به وكالت او و مكاتب بودنش كرده است ؛ 9135712 خ 0 380 خ و بعيد نيست كه مراد وى « عبد مكاتب » نباشد بلكه ارتباط كتبى وى با ناحيه مقدسه مراد باشد .
3 . 4 . 9 . 6 . بخارا
از جمله شهرهاى مهم و بزرگ كه طبق قرائنى ، شيعيان در آنجا نيز حضور داشتهاند ماوراء النهر است . 0235712 خ 0 381 خ گرچه نمىتوان تعداد آنها را قابل توجه دانست . همين نكته درباره شهرهاى ديگر اين ناحيه همچون سمرقند و كابل و بلخ و غير آن نيز صادق است . 2235712 خ 0 382 خ از جمله قراين حضور تشيع در اين ناحيه ، وجود اسامى برخى از راويان شيعى در منابع رجالى است كه منسوب به بخارا هستند ؛ نظير « احمد بن ابى عوف » 3235712 خ 0 383 خ و فرزندش « محمد » 4235712 خ 0 384 خ كه علامه حلّى به اهل بخارا بودنشان تصريح نموده است .
يكى از قراين و شواهد ارتباط سازمان وكالت با اين ناحيه ، جريان مربوط به « ابن جاوشير » است . بنابه نقل صدوق از حسين بن على بن محمد قمّى ، معروف به ابى على بغدادى ، در ايام سكونت وى در بخارا ، ابن جاوشير ( از شيعيان و احتمالا وكلاى اين منطقه ) ده كيسه طلا به او مىدهد تا آنها را در بغداد به حسين بن روح تقديم دارد . وى به همراه كيسهها به سمت بغداد حركت مىكند و در منطقه « آمويه » كيسهاى مفقود مىشود بدون آنكه او متوجه شود . هنگامى كه به بغداد وارد مىشود و كيسهها را براى تحويل دادن آماده مىكند متوجه فقدان يك كيسه مىشود . از اين رو به جاى آن ، كيسه زرى