و اولاد او را رضوى گويند و بيشتر ايشان در قم باشند . و در اين اوقات جمعى به مشهد مقدّس رضوى على ساكنها التحية و السلام انتقال فرمودهاند . و عقب موسى از احمد است و نسّابهء دينورى گفته ، كه محمّد بن موسى هم معقّب است و انتساب بنى الخشاب بدوست . امّا عقب احمد بن موسى از محمّد اعرجست و بقيّهء اولاد از نسل وىاند .
« فصل هفتم در عقب امام هادى اعنى امام على النقى « عليه السلام »
آن حضرت ، امام دهم است . از ائمهء اثنا عشر كنيتش ابو الحسن است و او را ابو الحسن ثالث گويند ، چه ابو الحسن اول علىّ مرتضى است و ابو الحسن ثانى علىّ بن موسى الرّضا « عليه التحية و الثناء » و ابو الحسن سوّم على هادى ، و لقب آن حضرت ، نقى و عسكرى نيز هست ، ولادت آن جناب در مدينه بوده در سيزدهم ماه رجب شنبه اثنى عشر و مائتين من الهجر و وفات وى در زمان خلافت منتصر خليفهء عبّاسى در سرّ من رأى در روز دوشنبهء آخر ماه جمادى الاخرى سنهء اربع و خمسين و مائتين من الهجر ، و قبر وى در سراى وى است در سامره ، و مناقب وى بسيار است و فضايل و كمالات وى بيرون از حدّ شمار . و آن حضرت را چهار فرزند بوده ، حسن و حسين و محمّد و جعفر و عقب او از دو پسر است حسن و جعفر . امّا جعفر كنيتش ابو عبد اللّه است و به كذّاب ملقّب شده ، زيرا كه بعد از وفات برادر دعوى امامت كرد و او را ابو بكر نيز گويند . صد و بيست فرزند داشت و عقب او از شش پسر است بعضى مقلّ و بعضى مكثر . و ابناى او اسماعيل حريفا است و طاهر و يحيى صوفى و هارون و على و ادريس . امّا ناصر و برادرش محمد ابو البقاء از فرزندان اسماعيلاند . و ابو الغنائم دقّاق و ابو يعلى دلّال از اولاد طاهر و ابو الفتح نسّابه از نسل يحيى صوفى است و اعقاب وى در مصرند . و سادات صيدا از بلاد شام اولاد هارون بن جعفرند . و محمد نازوك كه اولاد او را بنى النازوك گويند . از نسل على بن جعفر و اعقاب ادريس بن جعفر را قواسم گويند .
نسبت به جدّ ايشان قاسم بن ادريس و قلتاب و بدور و بنى كعب و مواجد همه از قاسماند .