ابى الفضل شيبانى به اسناد از بشر بن سليمان النخاس « 1 » و او از فرزندان ابو ايّوب انصارى بود - رضى اللّه عنه - و مولاى ابى الحسن و ابى محمّد حسن عسكرى - عليه السّلام - كه گفت : روزى كافور خادم به نزديك من آمد و گفت : مولاى من ابى الحسن على نقى - عليه السّلام - تو را مىخواند . به خدمت وى شدم . چون بنشستم مرا گفت : يا بشر ؛ تو از فرزندان [ ابو ايّوب ] « 2 » انصارىاى و اين موالات و دوستى ما دائم در ميان شما بوده است . خلف از سلف آن را ميراث مىيافته است و شمائيد ثقات و معتمدان اهل بيت و من تو را تزكيه مىكنم و مشرّف مىگردانم به فضيلتى كه بدان به سائر شيعهء ما سبقت گيرى و در موالات ما به سرّى كه تو را مطّلع گردانم و تو را بفرستم تا كنيزكى بخرى . آنگه نامهاى لطيف بنوشت به خط رومى و به انگشترى خود مهر كرد و دستارچهء زرد بيرون آورد و بيست دينار بر آنجا بست و گفت : اين را فراگير و به بغداد شو و به معبر فرات حاضر آى . چاشتگاه فلان روز .
چون زورقها بدانجا رسند ، پردگيان در آنجا باشند . كنيزكان را بينى آنجا و جماعتى خريداران از وكلا و مهتران بنى العباس آنجا حاضر شوند و قومى از جوانان عرب و چون آن بينى از دور مطّلع شو بر كسى كه نامش عمرو بن زيد النخاس بود و واقف [ 150 - رو ] مىباش همه روز تا كنيزك عرضه دارد بر خريداران ، صفتش چنين و چنين بود و جامهء خز درشت سبز پوشيده ، آن كنيزك از عرضه داشتن امتناع نمايد و نگاه دارد « 3 » تا كه وى را مىشايد و آواز رومى مىشنوى از پس پردهء تنك . پس تو بدان كه به زبان رومى مىگويد كه : وا هتك ستراه ، يعنى : فرياد از پرده دريدن . پس يكى از خريداران گويد : او به سيصد دينار بر من است كه عفت وى مرا در وى رغبت زياده گردانيد . آن كنيزك به تازى وى را گويد : اگر مثل سليمان بن داوود بيرون آيى و بر شبه ملك وى ، مرا در تو هيچ رغبت نباشد ، بر مال خود شفقت كن . نخاس گويد : حيله چيست ؟ از اختيار خريدارى چاره نيست . كنيزك گويد : اين شتاب چيست ؟ چاره
هامش
( 1 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 440 - 441 ؛ اعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 45 - 46 به نقل از : صدوق در اكمال الدين ، كلينى در كافى و شيخ طوسى در الغيبه .
( 2 ) . ق : ندارد .
( 3 ) . ق نگذارد .