احمد نيك طلب
احمد نيك طلب فرزند على متخلص به « ياور » در سال 1313 ه . ش در شهرستان همدان ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در همدان گذراند و تحصيلات عاليه را در مقطع كارشناسى در دانشكدهى علوم و ارتباطات اجتماعى تهران به پايان برد و سپس به تدريس در دبيرستانهاى همدان و تهران روى آورد .
سيزده ساله بود كه به سرودن اشعار پرداخت و در انجمنهاى ادبى همدان و تهران منجمله « انجمن ادبى ايران » حضور فعال داشته و مدت چهار سال نيز دبير انجمن ادبى حافظ بوده است . همچنين عضو هيأت مديرهى انجمن ادبى و هنرى ايران و هند بود .
نيك طلب از اشعار كلاسيك بيشتر به سبك هندى گرايش دارد . اغلب اشعار او به ويژه آنهايى كه شيوهى نو و نيمايى دارند و به خصوص ترانههاى محلى همدانى او به زبانهاى بيگانهى شرقى ترجمه شده است .
آثار : دو كتاب مثنوى « صبح فردا » و « شعر و شاعرى نظم و نثر » از نيك طلب در همدان به چاپ رسيده است كتابهاى « از طهران تا تهران » ، گزيده ادبيات معاصر شماره 102 » نيز در كارنامه فعاليتهاى شعرى وى به چشم مىخورد . همچنين تحشيه و مقدمه بر « ديوان رضى الدّين آرتيمانى » و تصحيح و تدوين « ديوان رفيق اصفهانى » را نيز بايد به موارد بالا اضافه نمود .
از احمد نيك طلب مجموعه شعرى شامل اشعارى به فارسى و گويش همدانى و ترانهها و سرودها در دست انتشار است .
- * -
قبلهى حاجات ، الا اى كعبهى كوى ولا * غرق خون اى خاك آتشناك دشت كربلا
گلشن مينو ، بهشت آرزو ، باغ اميد * تربت پاك حسين بن علىّ مرتضا
جلوهبخش جان زهرا ، قرّة العين على * نو كشتىّ نجات ، انوار مصباح هدا
پيشواى پاكبازان ، مقتداى انس و جان * عاشقان راه حق را در طريقت رهنما
اى فروغ روشنىبخش دل و جان روى تو * ديده را اى برتر از افلاك عزّت توتيا
شد فرات از خون هفتاد و دو گوهر لعل فام * دجله آتشگون شد از داغ فراق لالهها
قرنها شد با غمت ره توشه دارد هر غريب * از غبارت اى به درمان دردمندان را دوا
تشنه كامان را دمى درياب اى درياى عشق * كيست چون ما خشك لب ، اى چشمهى آب بقا ؟
تا همه حاجات محتاجان روا دارى ، مراست * اى مجيب الدعوه دايم در برت دست دعا
دستگيرى كن مگر پايم نلغزد در صراط * رحمت آور ، اى امام الرّحمه در روز جزا
* * *
حسين آيينه ذات الهى * جهان را جلوه بخش جان كماهى
بود صدق و صفاى راه حق را * نماز ظهر عاشورا گواهى
* * *
نيايش را كه با صوت جلى خواند * صفاى سينه صافى دلى خواند