از أمير المؤمنين وامام محمد باقر وامام جعفر صادق صلوات اللّه عليهم أجمعين روايت كردهاند كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم أمير المؤمنين عليه السّلام را طلبيد وفرمود : يا علي ! چون بميرم شش مشك آب بكش از چاه « غرس » پس مرا نيكو غسل ده به آن آب ومرا كفن كن وحنوط كن ، وچون از غسل وكفن وحنوط من فارغ شوى گريبان كفن مرا بگير ومرا بنشان وهر چه خواهى از من سؤال كن كه هر چه بپرسى تو را جواب مىگويم .
پس حضرت أمير عليه السّلام چنين كرد وفرمود : در اين موضع نيز هزار باب از علم مرا تعليم نمود كه از هر بابى هزار باب مفتوح مىشود ؛ ودر روايت ديگر حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : چون از آن حضرت سؤال كردم مرا خبر داد به آنچه واقع خواهد شد تا روز قيامت پس هيچ گروهى از مردم نيستند مگر آنكه مىدانم كه محقّ ايشان وگمراه ايشان كيست ؛ وبه روايت ديگر آنچه حضرت املا فرمود در آن وقت حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام همه را نوشت « 1 » .
شيخ طوسي به سند صحيح از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام را فرمود : يا علي ! چون بميرم مرا غسل ده ، كه احدى عورت مرا نبيند بغير از تو مگر آنكه ديدههاى أو كور مىشود .
پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام عرض كرد : يا رسول اللّه ! تو مرد گرانى هستى ومرا چارهاى نيست از كسى كه مرا يارى كند بر غسل تو .
فرمود : جبرئيل با توست وتو را يارى خواهد كرد بر غسل من ، وامر كن فضل بن عباس را كه آب به دست تو بدهد وبگو أو را كه عصابه بر ديدهء خود ببندد كه اگر نظرش بر عورت من افتد كور مىشود « 2 » .
وابن بابويه به سند معتبر از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : دو مرد از قريش به خدمت حضرت امام زين العابدين عليه السّلام آمدند فرمود : مىخواهيد شما را خبر
هامش
( 1 ) . رجوع شود به كافى 1 / 296 - 297 وبصائر الدرجات 284 وتهذيب الأحكام 1 / 435 واستبصار 1 / 196 وخرايج 2 / 801 - 804 .
( 2 ) . امالى شيخ طوسي 660 .