طوبى از براي اوست ، پس با حضرت بيعت كرد وبرگشت ؛ وديگرى به نزديك آمد ودست حضرت را گرفت وگفت : يا رسول اللّه ! مرا خبر ده كه كسى كه ايمان به تو آورد وسخن تو را باور كند وپيروى تو نمايد وتو را نديده باشد چه ثواب از براي أو هست ؟
حضرت فرمود : طوبى از براي اوست ، پس بيعت كرد وبرگشت « 1 » .
وبه سند ديگر از بعضي از أصحاب رسول خدا روايت كرده است كه گفت : روزى در خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نشسته بوديم وچاشت مىخورديم پس گفتم : يا رسول اللّه ! آيا از ما كسى بهتر هست كه با تو اسلام آوردهايم ودر خدمت تو جهاد كردهايم ؟
حضرت فرمود : بلى بهتر از شما گروهى از امّت منند كه بعد از من مىآيند وايمان به من مىآورند « 2 » .
وكلينى به سند معتبر روايت كرده است كه : أبو عمرو زبيرى از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كرد كه : آيا ايمان را درجهها ومنزلتهاست كه به سبب آنها مؤمنان نزد حق تعالى زيادتى بر يكديگر مىدارند ؟ فرمود : بلى .
أبو عمرو گفت كه : وصف كن از براي من تا من بفهمم آن را .
حضرت فرمود كه : خداوند عالميان ميان مؤمنان مسابقه انداخته چنانكه اسبها را در ميدان به گرو مىدوانند ، پس زيادتى داده است ايشان را بر يكديگر به قدر سبقتى كه بر يكديگر مىگيرند ، پس گردانيده است براي هر كس به قدر درجهء پيشى گرفتن أو در ايمان واعمال صالحه فضيلتى وكرامتي ، وهيچ مسبوقى بر سابق خود پيشى نمىگيرد وهيچ مفضولى بر فاضل زيادتى نمىكند ، وبه اين سبب آنها كه در أول اين امّت ايمان آوردند زيادتى دارند بر آنها كه در آخر ايمان آوردند ، واگر سبقتگيرندهاى به ايمان را فضيلتى نمىبود بر كسى كه بعد از أو ايمان آورد هرآينه ملحق مىتوانستند شد آخر اين امّت به أول ايشان بلكه بر ايشان پيشى نيز مىتوانستند گرفتن به زيادتى اعمال خير ، پس فضيلتى
هامش
( 1 ) . امالى شيخ طوسي 264 .
( 2 ) . امالى شيخ طوسي 391 .