اختيار خدا ورسول أو كردم بر دنيا ، پس بعد از أو همه برخاستند ودست در گردن حضرت در آوردند وهمهء آنچه امّ سلمه گفته بود گفتند ، پس حق تعالى فرستاد
تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ
« 1 » يعنى : « دور مىگردانى وطلاق مىگويى هر كه را مىخواهى از ايشان وپناه مىدهى وبر نكاح مىگذارى هر كه را مىخواهى » ؛ پس حق تعالى خطاب كرد زنان آن حضرت را كه
يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَكانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً . وَمَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَأَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً
« 2 » « اى زنان پيغمبر ! هر كه از شما اتيان كند به گناه بسيار بد رسوايى - مانند بيرون رفتن به جانب بصره براي آنكه مقاتله با أمير المؤمنين عليه السّلام كند - دو چندان مىشود براي أو عذاب در آخرت ، وعذاب أو بر خدا آسان است ، وهر كه قانت ومطيع گردد از شما براي خدا ورسول أو وعمل شايسته بكند عطا مىكنيم مزد أو را دو برابر ومهيا مىگردانيم براي أو روزى نيكو » « 3 » .
وبه سند صحيح از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : فاحشهء مبيّنه وگناه رسوا ، خروج به شمشير است « 4 » كه از عايشه واقع شد .
وكلينى به سندهاى معتبر بسيارى روايت كرده است از امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام كه : حق تعالى غيرت نمود براي پيغمبر خود از سخنى كه گفت بعضي از زنان أو كه محمد گمان مىكند كه اگر ما را طلاق بگويد ما كفو خود را نخواهيم يافت از قوم خود كه ما را تزويج نمايند .
وبه روايت ديگر زينب گفت : تو عدالت نمىكنى ميان ما با آنكه پيغمبر خدايى ، وحفصة گفت : اگر ما را طلاق بگويد همتاى خود را خواهيم يافت از قوم خود كه ما را تزويج نمايد .
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب : 51 .
( 2 ) . سورهء احزاب : 30 و 31 .
( 3 ) . تفسير قمى 2 / 192 - 193 .
( 4 ) . تفسير قمى 2 / 193 .