تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1516

مساهمون:

ص١٥١٦
إبراهيم از دنيا رحلت نمود آب از ديده‌هاى مبارك حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرو ريخت وفرمود كه : ديده مىگريد ودل اندوهناك مىشود ونمىگويم چيزى كه باعث غضب پروردگار گردد . پس خطاب كرد به إبراهيم كه : ما بر تو اندوهناكيم اى إبراهيم . پس در قبر إبراهيم رخنه‌اى مشاهده نمود وبه دست خود آن رخنه را اصلاح كرد وفرمود : هرگاه احدى از شما عملي كند بايد كه محكم بكند . پس فرمود كه : ملحق شو به سلف شايستهء خود عثمان بن مظعون « 1 » . ودر روايت ديگر منقول است كه : چون حضرت بر إبراهيم گريست صحابه به آن حضرت گفتند كه : تو هم گريه مىكنى ؟ حضرت فرمود : اين گريهء جزع نيست گريهء رحمت است وهر كه رحم نكند أو را رحم نمىكنند « 2 » . وكلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : نزد قبر إبراهيم فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به قدرت الهى درخت خرمايى رسته بود كه سايه بر آن قبر مطهر مىافكند وبه هر طرف كه آفتاب مىگشت به اعجاز حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم درخت به آن سو مىگشت كه آفتاب بر قبر نتابد ، تا آنكه آن درخت خرما خشكيد وقبر ناپديد گرديد وديگر كسى ندانست كه آن در كجاست « 3 » . وأيضا به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه آن حضرت به يكى از أصحاب خود فرمود كه : چون به مدينه روى برو بسوى غرفهء مادر إبراهيم كه آن مسكن حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ومحل نماز آن حضرت بود « 4 » . وعلي بن إبراهيم وابن بابويه به سندهاى موثق ومعتبر از حضرت أمير المؤمنين وحضرت امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهم السّلام روايت كرده‌اند كه : چون إبراهيم فرزند
هامش
( 1 ) . كافى 3 / 262 . ( 2 ) . امالى شيخ طوسي 388 . ( 3 ) . كافى 3 / 254 . ( 4 ) . كافى 4 / 560 ؛ تهذيب الأحكام 3 / 17 .
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1516 | العلامة المجلسي