پس حق تعالى اين آيات را در مذمت أو فرستاد
وَمِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ . فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ
« 1 » يعنى : « واز ايشان كسى هست كه عهد كرده است با خدا كه اگر عطا كند به من از فضل خود هرآينه تصدق خواهم كرد وهرآينه خواهم بود از شايستگان ؛ پس چون خدا عطا كرد به ايشان از فضل خود ، بخل ورزيدند به آن ورو گردانيدند از خدا واعراض نمودند از دادن زكات » . وبعد از اين آيات بسيار در كفر ونفاق أو فرستاد « 2 » .
وكلينى به سند صحيح از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : مردى از أهل يمامه كه أو را « جويبر » مىگفتند به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم آمد به طلب اسلام ومسلمان شد واسلامش نيكو شد ، ومردى بود كوتاه قد وبد صورت وپريشان ومحتاج وعريان از سياهان بد صورت بود ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم أو را به عيال خود ملحق گردانيد ومتكفل أحوال أو مىگرديد به سبب عريانى وغربت أو وهر روز يك صاع خرما براي أو مقرر فرمود به صاع قديمى كه در زمان آن حضرت بود ودو جامه بر أو پوشانيد وامر نمود أو را كه ملازم مسجد باشد وشبها در مسجد بخوابد ، وبر اين حال مدتي ماند تا آنكه غريبان پريشان ومحتاج كه داخل شده بودند در اسلام بسيار شدند در مدينه ومسجد بر ايشان تنگى كرد ، پس حق تعالى وحى فرمود بر رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه : پاكيزه گردان مسجد خود را وبيرون كن از مسجد آنان را كه شب در مسجد مىخوابند ، وامر كن كه هر كه درى از خانهء خود در مسجد گشوده مسدود گردانند مگر در خانهء علي بن أبي طالب وفاطمه عليهما السّلام ، ومرور نكند در مسجد تو جنبي ونخوابد در آن غريبى ، پس امر كرد رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه درهاى همهء خانههاى صحابه را كه به مسجد گشوده بودند مسدود گردانيدند بغير در خانهء علي بن أبي طالب عليه السّلام كه آن را مفتوح گذاشت ومسكن حضرت فاطمه را در مسجد به
هامش
( 1 ) . سورهء توبه : 75 و 76 .
( 2 ) . مجمع البيان 3 / 53 . ونيز رجوع شود به دلائل النبوة 5 / 290 ومجمع الزوائد 7 / 31 .