بود كه آيا ماه رجب داخل شده است يا نه - « 1 » .
پس رأى ايشان بر آن قرار يافت كه ايشان را به قتل رسانند ، واقد بن عبد اللّه تيرى به جانب عمرو بن الحضرمي انداخت وأو را به قتل رسانيد وأصحاب أو گريختند ومسلمانان قافلهء ايشان را غنيمت گرفتند وبه جانب مدينه آوردند ودو أسير از ايشان گرفتند - وبه روايت علي بن إبراهيم : اين واقعه در روز أول ماه رجب واقع شد « 2 » - وچون غنيمتها را به خدمت حضرت آوردند فرمود : من امر نكردم شما را كه در شهر حرام قتال نكنيد ؟
وتصرف در اسيرها وغنائم ايشان نفرمود ، وايشان از كردهء خود نادم شدند ، وكفار قريش نامهاى به حضرت نوشتند وحضرت را تعبير كردند كه : تو شهر حرام را حلال كردى وخون ريختى ومال گرفتى در اشهر حرم كه مردم أيمن مىباشند ؛ پس حق تعالى اين آيات را فرستاد
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِيهِ
« سؤال مىكنند از تو - اى محمد - از قتال در شهر حرام » ،
قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَإِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ
« 3 » « بگو : قتال كردن در ماه حرام گناه بزرگ است وليكن آنچه كافران مىكنند از منع كردن مردم از راه خدا وكافر شدن به خدا ومنع كردن مسلمانان از مسجد الحرام وبيرون كردن أهل مسجد از آن بزرگتر وبدتر است نزد خدا از قتال در ماه حرام وفتنه در دين كه كفر است بزرگتر است از كشتن » ، چون اين آيات نازل شد حضرت غنيمت را گرفت ورها كرد ؛ واين واقعه دو ماه قبل از واقعهء بدر بود « 4 » .
ودر بعضي از كتب معتبره در بيان وقايع سال دوم هجرت ذكر شده است كه : در اين سال در آخر ماه صفر تزويج أمير المؤمنين عليه السّلام وفاطمه عليها السّلام واقع شد ، ودر ذيحجه زفاف واقع شد ؛ وبعضي گفتهاند كه تزويج در ماه رجب واقع شده در ماه پنجم هجرت وبعد از
هامش
( 1 ) . مجمع البيان 1 / 312 .
( 2 ) . تفسير قمى 1 / 72 .
( 3 ) . سورهء بقره : 217 .
( 4 ) . إعلام الورى 73 .