أيها الناس ! بدرستى كه زنان نزد شما اسيرانند كه ايشان را گرفتهايد به امانت الهى وفرجهاى ايشان را حلال گردانيدهايد به شريعت خدا ، پس شما را بر ايشان حقّى چند هست وايشان را بر شما حقّى چند هست ، پس از جملهء حقهاى شما بر ايشان آن است كه ديگرى را در فراش شما داخل نگردانند ونافرمانى شما نكنند در امر نيكى ، پس چون اين را بكنند از براي ايشان بر شما لازم است كه روزى وپوشش ايشان را موافق حال ايشان برسانيد به ايشان ونزنيد ايشان را .
أيها الناس ! در ميان شما گذاشتهام چيزى را كه اگر متمسك به آن شويد هرگز گمراه نشويد وآن كتاب خداست پس چنگ زنيد در آن .
أيها الناس ! اين چه روزى است ؟
گفتند : روز محترمى است .
فرمود كه : أيها الناس ! اين چه ما هي است ؟
گفتند : ماه محترمى است .
پس فرمود : أيها الناس ! اين چه شهري است ؟
گفتند : شهر محترمى است .
پس حضرت فرمود : بدرستى كه خداوند عالميان حرام گردانيده است بر شما خونهاى شما ومالهاى شما وعرضهاى شما را مثل حرمتي كه اين روز شما را هست در اين ماه حرام تا روز قيامت كه خدا را ملاقاة نمائيد ؛ پس آنچه گفتم به شما حاضران شما به غايبان برسانيد ، بدرستى كه پيغمبرى بعد از من نخواهد بود وأمتي بعد از شما نخواهد بود .
پس دستهاى مبارك خود را بلند كرد به مرتبهاى كه سفيدى زير بغلهايش نمايان شد وفرمود : خداوندا ! تو گواه باش كه من به ايشان رسانيدم آنچه بايد رسانيد « 1 » .
ودر كتاب خصال از ابن عباس روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم چهار عمره
هامش
( 1 ) . خصال 486 - 487 .