شيخ طبرسى وديگران روايت كردهاند كه : غزوهء مؤتة در ماه جمادى الأول سال هشتم هجرت بود « 1 » .
وابن أبي الحديد گفته است كه : سببش آن بود كه حضرت در سال هشتم حارث بن عمير ازدى را با نامهاى به نزد پادشاه بصرى فرستاد ، چون به مؤتة رسيد شرحبيل بن عمرو غسانى به أو رسيد وپرسيد : به كجا مىروى ؟ گفت : به شام مىروم ، پرسيد : از رسولان محمدي ؟ گفت : آرى ، پس آن ملعون فرمود كه أو را بستند وگردنش را زد .
چون رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم اين واقعه را شنيد بسيار محزون شد ولشكر گرانى ترتيب داد وبه آن طرف فرستاد « 2 » .
ومشهور ميان عامه آن است كه أول زيد بن حارثه را بر ايشان أمير كرد ، وفرمود : اگر زيد كشته شود جعفر أمير باشد ، واگر جعفر شهيد شود عبد اللّه بن رواحه أمير باشد ، واگر أو هم كشته شود مسلمانان كسى را اختيار كنند « 3 » .
وشيخ طبرسى به سند موثق از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : أول جعفر را أمير كرد وبعد از أو زيد را وبعد از أو ابن رواحه را ، چون به معان رسيدند خبر به ايشان رسيد كه هرقل پادشاه روم در مأرب فرود آمده است با صد هزار نفر از روم وصد هزار نفر از قبايل عرب .
هامش
( 1 ) . إعلام الورى 102 ، ودر آن فقط كلمهء جمادى ذكر شده است ؛ تاريخ طبري 2 / 149 ؛ البداية والنهاية 4 / 241 .
( 2 ) . شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد 15 / 61 ؛ مغازى 2 / 755 - 756 .
( 3 ) . تاريخ طبري 2 / 149 ؛ المنتظم 3 / 318 ؛ البداية والنهاية 4 / 241 .