شدند واز كافران فلان وفلان كشته شدند ، پس گفت كه : عبد اللّه شهيد شد وعلم را خالد بن وليد گرفت وگريخت ومسلمانان گريختند .
پس از منبر به زير آمد وبه خانهء جعفر عليه السّلام رفت وعبد اللّه بن جعفر را طلبيد ودر دامن خود نشاند ودست بر سرش ماليد ووالدهء أو أسماء بنت عميس گفت : چنان دست بر سرش مىكشى كه گويا يتيم است ، حضرت فرمود كه : امروز جعفر شهيد شد ؛ وچون اين را گفت آب از ديدههاى مباركش روان شد وفرمود كه : پيش از شهيد شدن دستهايش بريده شد وخدا به عوض آن دستها أو را دو بال داد از زمرّد سبز كه اكنون با ملائكة در بهشت پرواز مىكند به هر جا كه خواهد « 1 » .
وشيخ طبرسى به سند موثق از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون حضرت جعفر طيار شهيد شد پنجاه جراحت به بدنش رسيده بود كه بيست وپنج جراحت در روى مباركش بود « 2 » .
وبرقى وكلينى وديگران به سند معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كردهاند كه : در روز مؤتة جعفر طيار در اثناى كارزار از أسب خود به زير آمد وأسب خود را پى كرد - كه طمع نكنند در گريختن أو - وجهاد كرد تا شهيد شد ، وأو أول كسى بود كه أسب خود را پى كرد در اسلام « 3 » .
وبرقى روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم خبر شهادت جعفر را شنيد به منزل زوجهء أو أسماء بنت عميس آمد وپسران جعفر را كه عبد اللّه وعون ومحمد بودند طلبيد ودست مبارك بر سر ايشان مىكشيد ، پس أسماء گفت : يا رسول اللّه ! چنان دست بر سر ايشان مىكشى كه گويا ايشان يتيمند ، پس حضرت از عقل أو
هامش
( 1 ) . خرايج 1 / 166 .
( 2 ) . إعلام الورى 103 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 1 / 258 . وروايت در هر دو مصدر وهمچنين در بحار الأنوار 21 / 56 از امام باقر عليه السّلام نقل شده است .
( 3 ) . محاسن 2 / 477 ؛ كافى 5 / 49 ، وروايت در آن از امام صادق عليه السّلام نقل شده است . ونيز رجوع شود به تهذيب الأحكام 6 / 170 ومناقب ابن شهرآشوب 1 / 257 .