اندك وقتي مشكها را پر از آب كرد وبرگشت وحضرت أو را دعا كرد « 1 » .
واز جمله معجزاتى كه از پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در اين جنگ به ظهور آمد آن بود كه عامه وخاصه روايت كردهاند از براء بن عازب كه أو مىگفت : شما گمان مىكنيد كه فتح بزرگ فتح مكة است وما فتح بزرگ بيعت رضوان وجنگ حديبيه را مىدانيم ، ما هزار وچهارصد نفر بوديم كه در آن جنگ در خدمت آن حضرت بوديم ودر حديبيه يك چاه بود واندكى كه آب كشيديم آبش به آخر رسيد ، چون خبر به حضرت رسيد بر سر چاه آمد وظرف آبى طلبيد ووضو ساخت ، وچون مضمضه كرد آب مضمضهء خود را در چاه ريخت پس آن چاه آبش بلند شد وما وچهارپايان ما همه از آن آب سيراب شديم .
به روايت ديگر : آب دهان معجز نشان خود را در آن چاه انداخت .
به روايت ديگر : تير خود را فرستاد كه در چاه فرو بردند « 2 » .
از سالم بن أبي الجعد وغير أو خاصه وعامه روايت كردهاند كه گفت : در روز بيعت شجره ما هزار وپانصد نفر بوديم وبسيار تشنه شديم ، حضرت آبى طلبيد در ميان ظرفى ودست مبارك خود را در ميان آب فرو برد ، پس آن آب از ميان انگشتان دريا نشانش مانند چشمه جارى شد وآن قدر آب آمد كه همهء ما را كافى بود واگر صد هزار كس مىبوديم همه را كفايت مىنمود « 3 » .
وكلينى به سندهاى حسن از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه در تفسير اين آيهء كريمه
لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِماحُكُمْ
« 4 » يعنى : « البتة امتحان مىكند خدا شما را به چيزى از شكار كه به آن مىرسد دستهاى شما ونيزههاى شما » حضرت فرمود : اين امتحان در عمرهء حديبيه بود خدا مسلمانان را امتحان كرد به
هامش
( 1 ) . ارشاد شيخ مفيد 1 / 121 . ونيز رجوع شود به الإصابة 5 / 269 .
( 2 ) . مجمع البيان 5 / 110 ؛ دلائل النبوة 4 / 110 - 114 .
( 3 ) . مجمع البيان 5 / 110 ؛ صحيح بخارى مجلد 3 جزء 5 / 63 ؛ طبقات ابن سعد 2 / 75 ؛ الوفا بأحوال المصطفى 294 ؛ البداية والنهاية 4 / 172 .
( 4 ) . سورهء مائده : 94 .