شيخ طبرسى وعلي بن إبراهيم روايت كردهاند كه : چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم از جنگ بدر بسوى مدينه مراجعت نمود ، يهودان را در سوق بنى قينقاع جمع كرد وفرمود :
اى گروه يهود ! حذر نمائيد از خدا مثل آنچه نازل ساخت بر قريش در جنگ بدر ، مسلمان شويد پيش از نزول غضب حق تعالى بر شما ومىدانيد شما كه من پيغمبر مرسلم ودر كتابهاى خود وصف مرا خواندهايد .
يهودان گفتند : اى محمد ! تو را فريب ندهد آنكه برخوردى با گروهى كه ايشان را علمي به طريق جنگ كردن نبود وفرصت يا فتى بر ايشان ، بخدا سوگند كه اگر با ما كارزار نمائى هرآينه خواهى دانست كه مائيم مردان .
پس حق تعالى اين آية را فرستاد
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمِهادُ
« 1 » « بگو مر كافران را كه : بزودى مغلوب خواهيد شد از مسلمانان ومحشور خواهيد گرديد بسوى جهنم وبد قرار گاهى است جهنم براي شما » .
پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم شش روز بنى قينقاع را محاصره نمود ؛ وگويند : ابتداى محاصره در روز شنبه نيمهء ماه شوال بود در ماه بيستم از هجرت تا آنكه بعد از شش روز أمان طلبيدند ونازل شدند به شرط آنكه حضرت هر حكم كه خواهد در باب ايشان بفرمايد ، پس عبد اللّه بن ابىّ برخاست وگفت : يا رسول اللّه ! ايشان دوستان وهم سوگندانند با ما وپيوسته ما را حمايت كردهاند وسيصد زرهپوش وچهار صد نفر بىسلاحند ، مىخواهى در اين بامداد همه را به قتل رسانى ؟ وايشان با قبيلهء خزرج هم سوگند بودند
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران : 12 .