حضرت به أو داد وجامهها وبوى خوش بسيار براي أو فرستاد وتهيهء سفر أو نمود وأو را به خدمت آن حضرت فرستاد ، وماريهء قبطيه مادر إبراهيم را نيز با جامهها وبوى خوش بسيار واسبى وسى نفر از علماى نصارى به خدمت آن حضرت فرستاد كه أطوار آن حضرت را از سخن گفتن ونشستن وبرخاستن وخوردن وآشاميدن ونماز كردن وساير أحوال مشاهده نمايند ؛ چون به مدينه آمدند حضرت ايشان را به اسلام دعوت نمود وبر ايشان خواند اين آيات را
إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلى والِدَتِكَ
تا
فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
« 1 » چون اين آية را شنيدند گريستند وايمان آورده بسوى نجاشي برگشتند وأطوار پسنديدهء آن حضرت را به أو نقل كردند وآيات را بر أو خواندند ، نجاشي وعلماى نصارى كه در مجلس أو حاضر بودند همه گريستند ونجاشي مسلمان شد واسلام خود را به أهل حبشه اظهار نكرد وترسيد كه أو را بكشند وبه قصد ملازمت حضرت از حبشه بيرون آمد وچون به دريا نشست فوت شد ، وحق تعالى اين آيات را در بيان قصهء أو فرمود
لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا
يعنى : « هرآينه مىيابى سختترين مردم را از روى دشمنى با ايشان كه ايمان آوردهاند يهود را وآنان كه شرك به خدا آوردهاند »
وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى
« 2 » يعنى : « والبتة مىيابى نزديكترين مردمان از جهت مودت ودوستى مر آن كساني را كه ايمان آوردهاند آنان كه مىگويند كه ما ترسايانيم » ،
ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْباناً وَأَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
« 3 » يعنى : « قرب مودت ايشان به سبب آن است كه بعضي از ايشان دانايان راستگو وعابدان صومعهنشيناند وبه سبب آنكه تكبر وگردنكشى نمىكنند از قبول حق » ،
وَإِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ
« 4 » « وچون مىشنوند آنچه
هامش
( 1 ) . سورهء مائده : 110 .
( 2 ) . سورهء مائده : 82 .
( 3 ) . سورهء مائده : 82 .
( 4 ) . سورهء مائده : 83 .