ظرفهاى خوردنى از جواهر مىگذارند بالاى پايههائى از نور ، و آنها از آن ظرفها مىخورند در حالى كه مردمان مشغول حساب پس دادن مىباشند ، و ايشان در آنچه اشتهاى آن را دارند جاويدان مىمانند . . . تا آخر حديث .
مؤلّف ناچيز گويد : دائره شفاعت صدّيقهء كبرى سلام اللّه عليها بقدرى توسعه دارد كه هر كه داخل بهشت شود حتّى انبياء و مرسلين رهين شفاعت او مىباشند .
شفاعت يعنى چه ؟
اصل لغت شفاعت مشتق از شفع است ، و شفع در لغت به معناى جفت كردن است ، و همچنين است لفظ شفعه كه مراد از آن جفت كردن شريك است حق خود را با شريك خود به شرائطى كه در كتب فقهيّه در باب شفعه ذكر شده .
بنابراين معناى شفاعت جفت كردن شفيع است ، در موقع حساب مقدارى از حسنات خود را با حسنات آن كسى كه طلب شفاعت مىكند تا حسنات او بر گناهان او فزونى يابد ، و از همين باب است اطلاق شفيع و شافع بر خداى عزّ و جل كه اين دو از اسماء إلهيّهاند .
و اگر مراد از شفاعت درخواست بخشش و ميانجىگرى باشد كه در زبانها متبادر و شايع است ، اين معنى در حق خدا درست نباشد ؛ زيرا كه خداوند متعال جلّت عظمته مافوقى ندارد كه اطلاق ميانجىگرى و درخواست بخشش در حق او صادق آيد .
و اين معنائى كه در لفظ شفيع و شافع نسبت به خداى تعالى گفته شد منافات ندارد با اينكه بسيارى از شفاعتها بعنوان ميانجىگرى و درخواست بخشش صورت گيرد .
و امّا اطلاق معناى اول كه جفت كردن مقدارى از حسنات با حسنات ديگرى باشد ، و اطلاق معناى ميانجىگرى و درخواست بخشش ، به تمام معنى در حق