جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 978

طلبيد ، و بيست سال در آنجا توطّن فرمود در خانه‌اى كه اكنون مدفن شريف آن جناب است « 1 » . بنا بر قول ابن بابويه و جماعتى ديگر ، معتمد عبّاسى آن حضرت را به زهر شهيد كرد « 2 » ، و در وقت شهادت آن امام غريب به غير از امام حسن عسكرى عليه السّلام كسى نزد آن جناب نبود ، و در جنازهء آن جناب جميع امرا و اشراف حاضر شدند ، امام حسن عسكرى عليه السّلام در جنازهء پدر شهيد خود گريبان چاك كرد و خود متوجّه غسل و كفن و دفن والد بزرگوار خود شد ، و آن جناب را در حجره‌اى كه محل عبادت آن حضرت بود دفن كرد ، پس جمعى از منافقان آن زمان اعتراض كردند كه گريبان چاك كردن در مصيبت مناسب منصب امامت نيست ، حضرت فرمود : اى جاهلان احمق چه مىدانيد احكام دين خدا را ، حضرت موسى پيغمبر خدا بود و در ماتم برادر خود هارون گريبان چاك كرد « 3 » . و در ايّام اقامت سرّ من رأى از متوكّل لعين و غير او از خلفاى جور و اتباع ايشان اذيّتها و ستمهاى بسيار بر آن امام اخيار وارد شد . و سبب طلبيدن آن جناب به سرّ من رأى به روايت شيخ مفيد و ديگران آن بود كه : عبد اللَّه بن محمّد والى مدينه اذيّت و اهانت بسيار به آن امام بزرگوار مىرسانيد ، تا آنكه نامه‌ها به متوكّل لعين نوشت در باب آن جناب كه سبب خشم و غضب آن لعين گردد « 4 » . به روايت ديگر : بريحه به آن لعين نوشت كه : اگر تو را به مكّه و مدينه حاجتى هست ، على بن محمّد را از اين ديار بيرون بر كه اكثر اين ناحيه را مطيع و منقاد خود گردانيده است « 5 » . به روايت اوّل : چون حضرت مطّلع شد كه والى مدينه به متوكّل امرى چند نوشته كه موجب اذيّت و اضرار آن لعين نسبت به آن جناب خواهد گرديد ، نامه‌اى به متوكّل نوشت و در آن نامه درج كرد كه : والى آزار و اذيّت به من مىرساند ، و آنچه در حق من نوشته