جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 94

أبي طالب و اطاعت و تصديق او زيرا كه ولايت او ولايت من و ولايت من ولايت پروردگار من است ، من آنچه بايست بگويم به شما گفتم ، بايد كه حاضران به غايبان برسانيد ، به درستى كه على علم هدايت است ، هر كه از او پس ماند گمراه است ، و هر كه بر او پيشى گيرد راه او به سوى جهنّم است ، و هر كه به جانب راست و چپ رود هالك و گمراه است « 1 » . ايضا سيّد بن طاووس و كلينى به سند مزبور از حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود كه : از پدرم حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام پرسيدم : آيا نه چنين بود كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كاتب وصيّت نامهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود كه حضرت بر او القا مىكرد و او مىنوشت ، و جبرئيل و ملائكه مقرّبان عليه السّلام گواهان بودند ؟ حضرت صادق عليه السّلام ساعتى ساكت شد ، بعد از آن فرمود كه : چنين بود كه گفتى ، و ليكن چون وقت وفات آن حضرت شد جبرئيل از جانب خداوند جليل نامهء نوشتهء تمام كردهء مهر كرده‌اى آورد با امينان خداوند عالميان از ملائكهء مقرّبان . پس جبرئيل گفت : يا محمّد امر كن كه بيرون كنند آنها را كه نزد تواند به غير از وصىّ تو على بن أبي طالب ، تا آنكه نامهء آسمانى را از ما بگيرد وصىّ تو ، گواه‌گيرى تو ما را بر آنكه نامه را به او سپردى ، و او ضامن شد كه عمل نمايد به آنچه در آن نامه هست . پس امر كرد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه هر كه در آن خانه بود بيرون كردند به غير از علىّ بن أبي طالب عليه السّلام ، و فاطمه عليها السّلام در پشت پرده نشسته بود ، جبرئيل گفت : يا محمّد پروردگارت سلام مىرساند و مىفرمايد : آن نامه چيزى است كه پيشتر در معراج و غير آن عهد كرده بودم با تو ، و شرط كرده بودم بر تو ، و گواه شده بودم به آن بر تو ، و گواه گرفته بودم بر تو ملائكهء خود را به آنكه من كافيم از براى گواه بودن اى محمّد . حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چون اين سخنان را از جبرئيل شنيد ، بندهاى بدن مباركش از خوف الهى لرزيد فرمود : اى جبرئيل ! پروردگار من سالم است از همهء نقصها ، و از اوست همهء سلامتيها ، و به سوى او برمىگردد همهء تحيّتها ، راست گفته است پروردگار من ، وفا به وعدهء خود نموده است ، به من بده نامه را .