پس حضرت امير عليه السّلام فرمود كه : سوگند ياد مىكنم به حق آن خداوندى كه دانه را شكافته ، و خلايق را آفريده است ، كه شنيدم از جبرئيل كه مىگفت با رسول خدا كه : يا محمّد اعلام كن او را كه هتك حرمت او خواهند كرد ، حرمت او حرمت خدا و رسول است ، و ريش مبارك او را از خون سر او خضاب خواهند كرد ، پس حضرت امير عليه السّلام فرمود كه : چون اين كلمه را شنيدم از جبرئيل امين مدهوش شدم بر رو در افتادم ، گفتم : بلى قبول كردم و راضى شدم ، هر چند هتك حرمت من بكنند و سنّتها را معطّل گردانند و كتاب الهى را پاره كنند و كعبه را خراب كنند و ريشم را از خونم رنگين كنند ، در همهء احوال صبر خواهم كرد و اميد اجر از پروردگار خود خواهم داشت ، تا آنكه مظلوم به نزد تو آيم .
پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را طلبيد ، ايشان را اعلام كرد مثل آنچه حضرت امير را اعلام كرده بود ، ايشان مثل آنچه حضرت امير جواب گفت گفتند ، وصيّتنامه را مهر كردند به مهرهاى طلاى بهشت كه آتش به آن نرسيده بود ، نامه را به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام سپردند .
چون حضرت امام موسى عليه السّلام سخن را به اينجا رسانيد ، راوى پرسيد : در آن وصيّتنامه چه بود ؟ حضرت فرمود كه : سنّتهاى خدا و سنّتهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
راوى پرسيد : آيا در آن وصيّت نوشته بود كه منافقان غصب خلافت امير المؤمنين خواهند كرد ؟ حضرت فرمود كه : بلى و اللّه جميع آنچه كردند در آن نامه نوشته بود ، مگر نشنيدهاى قول حق تعالى را كه
إِنَّا نَحْن نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُب ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُم وَ كُل شَيْءٍ أَحْصَيْناه فِي إِمام مُبِين
« 1 » يعنى : ما زنده مىگردانيم مردگان را و مىنويسيم آنچه پيش فرستادهاند و آنچه بعد از ايشان بر اعمال ايشان مترتّب مىشود ، همه چيز را احصا كردهايم در امام مبين ، يعنى لوح محفوظ يا امير المؤمنين عليه السّلام . پس حضرت فرمود كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با حضرت امير المؤمنين و فاطمه عليها السّلام فرمود كه : آيا فهميديد آنچه به شما گفتم ؟ قبول كرديد كه به آنها عمل نمائيد ؟ گفتند : بلى ، قبول كرديم چنانچه حق قبول كردن است ، و صبر مىكنيم بر آنچه بر ما دشوار باشد و ما را به
هامش
( 1 ) سورهء يس / آيهء 12 .