مىگذارد و صدا به شهادتين بلند مىكند ، ملكى در ميان دو ديدهء او مىنويسد اين آيه را كه
وَ تَمَّت كَلِمَةُ رَبِّك صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّل لِكَلِماتِه وَ هُوَ السَّمِيع الْعَلِيم
« 1 » چون به مرتبهء امامت فايز مىگردد ، حق تعالى براى او در هر شهرى ملكى موكّل مىگرداند كه احوال آن شهر را بر او عرض نمايد « 2 » .
هامش
( 1 ) سورهء انعام / آيهء 115 .
( 2 ) كافى 1 / 388 .