جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 864

كلينى به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده است كه مردى چند ميل از مدينه دور بود در خواب ديد كه به او گفتند كه : برو و نماز كن بر امام محمّد باقر عليه السّلام كه ملائكه او را در بقيع غسل مىدهند ، آن مرد بيدار شد و به سرعت تمام به جانب مدينه روانه شد ، چون به بقيع رسيد شنيد كه آن جناب به عالم بقا رحلت نموده است ، و ديد كه او را غسل مىدهند « 1 » . ايضاً به سند حسن روايت كرده است كه امام محمّد باقر عليه السّلام هشتصد درهم براى تعزيه و ماتم خود وصيّت فرمود « 2 » . به سند موثّق از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است كه پدرم گفت : اى جعفر از مال من وقفى بكن براى ندبه كنندگان كه ده سال در منى در موسم حج بر من گريه كنند ، و رسم ماتم را تجديد نمايند و بر مظلوميّت من زارى كنند « 3 » . و مشهور آن است كه وفات آن حضرت در سال صد و چهاردهم هجرت « 4 » ، و بعضى صد و هفدهم « 5 » ، و بعضى صد و شانزدهم نيز گفته‌اند « 6 » ؛ و ماه وفات آن جناب را بعضى ماه ذيحجّه گفته‌اند ، و بعضى ماه ربيع الاوّل ، و بعضى ماه ربيع الآخر ، شيخ شهيد و ديگران گفته‌اند كه : وفات آن حضرت روز دوشنبه هفتم ذيحجّه بود . و مشهور آن است كه عمر شريف آن جناب پنجاه و هفت سال بود ، و با جدّ خود حضرت امام حسين عليه السّلام چهار سال ماند ، با پدر خود سى و چهار سال ، و مدّت امامت آن حضرت نوزده سال بود ؛ و بعضى مدّت حيات آن حضرت را پنجاه و هشت سال گفته‌اند « 7 » . در كشف الغمّه از محمّد بن سنان روايت كرده است كه ولادت آن حضرت پيش از شهادت حضرت امام حسين عليه السّلام به سه سال شد ، و در وقت وفات پنجاه و هفت سال