جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 762

صادق عليه السّلام فرمود : به خدا سوگند كه ايشان توفيق نيافتند و نخواهند يافت كه نماز فطر و اضحى را با امام حق به جا آورند تا طلب كنندهء خون حسين كه قائم آل محمّد صلوات اللَّه عليهم اجمعين است ظاهر شود « 1 » . ايضاً به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه روزى حضرت امام حسين عليه السّلام به نزد حضرت امام حسن عليه السّلام آمد ، و چون نظرش بر برادر خود افتاد گريست ، امام حسن عليه السّلام گفت : اى ابو عبد اللَّه چرا گريه مىكنى ؟ امام حسين عليه السّلام گفت : مىگريم براى آنچه به تو مىكنند ، امام حسن عليه السّلام فرمود : آنچه به من مىكنند آن است كه زهرى به من مىدهند و مرا مىكشند ، و ليكن روزى مثل روز تو نيست اى ابو عبد اللَّه كه سى هزار كس رو به تو خواهند آورد كه همه دعوى كنند كه از امّت جدّ تو محمّدند ، و دين اسلام را بر خود بندند ، پس اجتماع كنند بر كشتن تو و ريختن خون تو و هتك حرمت تو و اسير كردن فرزندان تو و زنان تو ، و غارت كردن اموال تو ، پس در آن وقت لعنت نازل شود بر بنى اميّه ، آسمان خاكستر و خون ببارد ، و بگريد بر تو هر چيز حتّى وحشيان صحراها و ماهيان درياها « 2 » . ابن قولويه به سند معتبر از عروة بن الزّبير روايت كرده است كه چون عثمان ابو ذر را از مدينه به ربذه فرستاد ، مردم گفتند : اى ابو ذر شاد باش كه چنين آزارى در راه خدا سهل است ، ابو ذر گفت : بلى بسيار سهل است ، و ليكن چگونه خواهد بود حال شما در وقتى كه حسين بن على را شهيد كنند ، به خدا سوگند كه بعد از كشتن امير المؤمنين از قتل او قتلى عظيم‌تر نخواهد بود ، و حق تعالى شمشير انتقام خود را بر اين امّت خواهد كشيد ، و در غلاف نخواهد كرد تا آنكه مردى از ذرّيّت او بيرون آيد و از مردم انتقام بكشد ، و اگر بدانيد كه به سبب شهادت او چه اندوه و حزن داخل مىشود بر اهل درياها و ساكنان كوهها و بيشه‌ها و نيستانها و اهل آسمانها ، هرآينه آن قدر بگرييد كه خود را هلاك كنيد و روح مقدّس آن حضرت را از هر آسمانى كه بالا برند ، هفتاد هزار ملك از بيم و ترس بر پا بايستند و مفاصل ايشان لرزد تا روز قيامت ، و هر ابرى كه بر انگيخته مىشود و رعد و برق