جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 469

« 1 » پس به خدا سوگند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رخصت نداده است ايشان را كه داخل خانهء او شوند بىرخصت در حيات او ، و رخصتى به ايشان نرسيد بعد از وفات او ، رخصت داده است ما را تصرّف نمائيم در آنچه از او به ميراث به ما رسيده است . پس اگر آن زن ملعونه تو را مانع شود ، تو را سوگند مىدهم به قرابت و رحم كه نگذارى كه در جنازهء من به قدر محجمه از خون بر زمين ريخته شود تا حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ملاقات كنم ، و نزد او مخاصمه نمايم و شكايت كنم به آن حضرت از آنچه از منافقان به ما رسيد بعد از او . ابن عبّاس گفت : چون آن حضرت به عالم بقا و جوار حق تعالى رحلت كرد ، حضرت امام حسين عليه السّلام مرا و عبد اللّه بن جعفر را و على پسر مرا طلبيد ، آن حضرت را غسل داد و خواست كه در روضهء منوّرهء حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بگشايد و آن حضرت را داخل كند ، پس مروان ملعون با فرزندان عثمان و فرزندان ابو سفيان و ساير بنى اميّه مانع شدند و گفتند : عثمان مظلوم به بدترين حالى در بقيع دفن شود ، و حسن با رسول خدا دفن شود ؟ ! نخواهد شد تا نيزه‌ها و شمشيرها شكسته شود ، و جعبه‌ها از تير خالى شود . پس حضرت امام حسين عليه السّلام فرمود : به حق آن خداوندى كه مكّه را محترم گردانيد كه حسن فرزند على و فاطمه احق است به رسول خدا و خانهء او از آنها كه بىرخصت داخل خانهء او كردند ، به خدا سوگند كه او سزاوارتر است از عثمان حمّال خطاها كه ابو ذر را بىگناه از مدينه بيرون كرد ، و با عمّار و ابن مسعود بىحرمتى كرد آنچه كرد ، و راندگان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را پناه داد .