جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 471

حسن را به زهر شهيد كنند ، ملائكهء آسمانهاى هفت‌گانه بر او گريه كنند ، و همه چيز بر او بگريد حتّى مرغان هوا و ماهيان دريا ؛ هر كه بر او بگريد ، ديده‌اش كور نشود در روزى كه ديده‌ها كور مىشود ؛ هر كه بر مصيبت او اندوهناك شود ، اندوهناك نشود دل او در روزى كه دلها اندوهناك شوند ؛ هر كه در بقيع او را زيارت كند ، قدمش بر صراط ثابت گردد در روزى كه قدمها بر آن لرزد « 1 » . در قرب الاسناد به سند معتبر از امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت امام حسين عليه السّلام هر پسين روز جمعه به زيارت قبر امام حسن عليه السّلام مىرفت « 2 » . ابن شهر آشوب روايت كرده است كه حضرت امام حسن عليه السّلام دويست و پنجاه زن ، به روايتى سيصد زن به نكاح خود درآورد ، تا آنكه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام بر منبر مىفرمود : حسن بسيار طلاق مىگويد ، دختران خود را به او تزويج مكنيد ؛ مردم مىگفتند : يك شب كه او دختر ما را تزويج كند ، براى ما از شرف كافى است ، چون آن حضرت وفات يافت ، همهء آن زنان كه طلاق گفته بود بر پشت جنازهء آن حضرت پاى برهنه مىآمدند و مىگريستند « 3 » . روايت كرده‌اند كه چون حضرت امام حسن عليه السّلام مشرّف بر وفات شد ، حضرت امام حسين عليه السّلام گفت : اى برادر مىخواهم حال تو را در وقت احتضار بدانم ، حضرت امام حسن عليه السّلام فرمود كه : من از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه مىفرمود : عقل از ما اهل بيت مفارقت نمىكند تا روح در بدن ماست ، پس دست خود را به دست من ده چون من ملك موت را مشاهده كنم ، دست تو را مىفشارم . پس حضرت امام حسين عليه السّلام دست خود را به دست او داد ، بعد از اندك ساعتى فشارى داد دست آن حضرت را ، چون حضرت امام حسين عليه السّلام گوش خود را نزديك دهان آن حضرت برد فرمود : ملك موت به من مىگويد كه : بشارت باد تو را كه حق تعالى از تو راضى است ، و جدّ تو شفيع روز جزاست « 4 » .