و جامه پوشيد به مسجد در آمد ، پيوسته در مسجد نماز مىكرد و مشغول ركوع و سجود بود ، هر دو ركعت نماز كه مىكرد از حق تعالى سؤال مىنمود كه حزن فاطمه را زايل گرداند ، زيرا كه وقتى از خانه بيرون آمد فاطمه را ديد كه از پهلو به پهلو مىگرديد و نالههاى بلند مىكرد .
چون حضرت ديد كه او را خواب نمىبرد و قرار نمىگيرد فرمود كه : برخيز اى دختر گرامى ، چون برخاست حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امام حسن را برداشت و حضرت فاطمه عليها السّلام جناب امام حسين را برداشت ، دست ام كلثوم را گرفت از خانه بسوى مسجد آمدند ، تا آنكه نزديك امير المؤمنين عليه السّلام رسيدند و او در خواب بود ، پس حضرت رسول پاى خود را بر پاى حضرت امير عليه السّلام گذاشت و فشرد فرمود : برخيز اى ابو تراب بسا ساكتى را از جا به در آوردهاى ، برو و ابو بكر و عمر و طلحه را بطلب .
پس حضرت امير عليه السّلام رفت ابو بكر و عمر را از خانه بيرون آورد ، چون نزد حضرت حاضر گرديدند ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : يا على مگر نمىدانى كه فاطمه پارهء تن من است و من از اويم ، پس هر كه او را آزار كند مرا آزار كرده است ، و هر كه او را آزار كند بعد از وفات من چنان است كه او را آزار كرده است در حيات من ، و هر كه او را آزار كند در حيات من چنان است كه او را آزار كرده باشد بعد از مرگ من ؟ حضرت امير عليه السّلام عرض كرد : بلى چنين است يا رسول اللّه . پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : پس تو را چه باعث شد كه چنين كارى كردى ؟ على عليه السّلام فرمود : به حق خداوندى كه تو را به راستى به خلق فرستاده است سوگند ياد مىكنم كه هيچيك از آنها كه به فاطمه رسيده است واقع نيست و به خاطرم خطور نكرده است ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : تو راست گفتى او نيز راست گفت ، پس فاطمه عليها السّلام شاد شد و تبسّم كرد تا آنكه دندان مباركش ظاهر شد ، پس يكى از آن دو ملعون به ديگرى گفت : عجب نيست ما را در اين وقت طلبيد و او را در اين طلب نمودن مطلبى هست .
پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امير المؤمنين را گرفت و انگشتان خود را در انگشتان آن حضرت داخل گردانيد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امام حسن را برداشت ، و حضرت على عليه السّلام
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 262
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٢