پس خطبه خواند كه مثل آن خطبه را اهل آسمان و زمين نشنيده بودند . پس منادى ندا كرد : اى ملائكه و اى ساكنان بهشت من ! بركت فرستيد بر على بن أبي طالب كه حبيب و دوست محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و بر فاطمه دختر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، به تحقيق كه من بركت فرستادهام بر ايشان ، به درستى كه من تزويج كردم محبوبترين زنان را بسوى خود با محبوبترين مردان بسوى خود بعد از پيغمبر آخر الزّمان صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، پس راحيل گفت : بركتى كه بر ايشان فرستاده زياده از آنچه مشاهده كرديم امروز ظاهر گردانيدى از كرامت ايشان چه خواهد بود ؟
حق تعالى ندا كرد : اى راحيل از بركت من بر ايشان آن است كه جمع مىكنم ايشان را بر محبّت خود و مىگردانم ايشان را حجّت خود بر خلق خود ، به عزّت و جلال خود سوگند ياد مىكنم كه از ايشان خلقى خواهم آفريد و از ايشان ذريّتى به وجود خواهم آورد و ايشان را خزينه داران خود در زمين و معدنهاى علم خود خواهم گردانيد ، و ايشان مردم را دعوت خواهند كرد بسوى دين من ، و به ايشان حجّت بر خلق خود تمام مىكنم بعد از پيغمبران . پس بشارت باد تو را يا على كه حق تعالى تو را كرامتى كرده كه به احدى از خلق چنين كرامتى نكرده ، و من تزويج كردم فاطمه را به تو به نحوى كه خداوند رحمان او را به تو تزويج كرد ، و راضى شدم از براى فاطمه آنچه خدا از براى او راضى شده ، پس بگير زوجهء خود را كه سزاوارترى به او از من ، و به تحقيق كه خبر داد مرا جبرئيل كه بهشت مشتاق است به سوى تو و فاطمه ، اگر نه اين بود كه حق تعالى مقدّر كرده است كه از شما بيرون آورد حجّتهاى خود را بر خلق ، هرآينه دعاى بهشت و اهل بهشت را در حق شما مستجاب مىكرد و شما را در اين زودى به ايشان مىرسانيد ، پس نيكو برادر و داماد و مصاحبى تو از براى من ، و كافى است مرا خشنودى خدا از خشنودى ديگران .
پس امير المؤمنين عليه السّلام عرض كرد : يا رسول اللّه آيا قدر من به جائى رسيده است كه مرا در بهشت ياد مىكنند ، و حق تعالى مرا در ميان ملائكهء خود تزويج مىنمايد ؟ حضرت فرمود كه : چون حق تعالى گرامى دارد ولىّ خود را و دوست خود را ، گرامى مىدارد او را به آنچه چشمها نديده باشد و گوشها نشنيده باشد ، پس حق تعالى اين كرامتها را به تو عطا كرده است اى على ، پس على عليه السّلام فرمود :
رَب أَوْزِعْنِي أَن أَشْكُرَ نِعْمَتَك الَّتِي أَنْعَمْت