امير المؤمنين عليه السّلام غصب خلافت كرد ، حضرت به او گفت كه : آيا رسول خدا تو را امر نكرد كه مرا اطاعت كنى ؟ آن ملعون گفت : نه و اگر مرا امر مىكرد مىكردم ، حضرت فرمود : الحال اگر پيغمبر را ببينى و تو را امر كند به اطاعت من آيا خواهى كرد ؟ گفت : آرى ، حضرت فرمود : با من بيا به سوى مسجد قبا . چون به مسجد قبا رسيدند ، ابو بكر ديد كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايستاده است و نماز مىكند . چون از نماز فارغ شد ، امير المؤمنين عليه السّلام گفت : يا رسول اللّه ابو بكر انكار مىكند كه تو او را امر به اطاعت من كردهاى ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ابو بكر گفت : من مكرّر تو را امر كردهام به اطاعت او برو و او را اطاعت كن . آن ملعون بسيار ترسيد و برگشت و در راه عمر را ديد ، عمر گفت : چه مىشود تو را ؟ ابو بكر گفت : حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم با من چنين گفت ، عمر گفت : هلاك شوند امّتى كه چون تو احمقى را والى خود كردهاند ، مگر نمىدانى كه اينها از سحر بنى هاشم است « 1 » . در كتاب اختصاص و بصائر الدرجات و ساير كتب به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كردهاند كه : چون گريبان على عليه السّلام را گرفتند و براى بيعت ابو بكر به سوى مسجد كشيدند ، على عليه السّلام در برابر قبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايستاد و گفت آنچه هارون در جواب موسى گفت :
« 2 » يعنى : اى برادر من و اى فرزند مادر من ! به درستى كه قوم مرا ضعيف گردانيدند و نزديك شد كه مرا بكشند . پس دستى از قبر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيرون آمد به سوى ابو بكر كه همه شناختند كه دست آن جناب است ، و به صدائى كه همه دانستند صداى آن حضرت است گفت :
« 3 » يعنى : آيا كافر شدى به آن خداوندى كه تو را خلق كرده است از خاك ، پس از نطفه ، پس تو را مردى گردانيده است . و به روايتى ديگر : دستى از قبر ظاهر شد ، و بر آن دست نوشته بود : « أكفرت يا عمر بالّذي خلقك من تراب ثم من نطفة ثم سوّيك رجلا » « 4 » .