باب بيست و هشتم كسانى كه در غيبت كبرى ادعاى ديدن حضرت كردهاند و اينكه حضرت بميان مردم مىآيد مردم را مىبيند ولى كسى او را نمىبيند و ساير احوال آن حضرت در غيبت كبرى
طبرسى در كتاب « احتجاج » نقل كرده كه اين توقيع از ناحيهء مقدسهء امام زمان براى ابو الحسن سمرى ( نائب چهارم حضرت ) بيرون آمد : اى على بن محمد سمرى بشنو ! خداوند پاداش برادران ( دينى ) تو را در مرگ تو بزرگ گرداند . تو تا شش روز ديگر خواهى مرد . پس به كارهاى خود رسيدگى كن و به هيچ كس بعنوان جانشينى خود وصيت منما كه غيبت كامل واقع شده و ديگر ظهورى نيست مگر بعد از آنكه خداوند اجازه دهد و آن هم بعد از گذشت زمانها و قساوت دلها و پر شدن زمين از ستم ، خواهد بود . به زودى در ميان شيعيان كسانى پيدا ميشوند كه ادعا مىكنند مرا ديدهاند . آگاه باش كه هر كس پيش از خروج سفيانى و صيحهء آسمانى ادعا كند كه مرا ديده است ، دروغ ميگويد و بر من افترا مىبندد . و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم . اين روايت در كمال الدين هم بسند ديگر ذكر شده است « 1 »
هامش
( 1 ) پس از تنبيه و تأمل به خوبى واضح است كه اين توقيع مبارك در صدد بيان نفى امكان رؤيت آن حضرت در زمان غيبت كبرى نيست . بلكه اين توقيع شريف براى بستن دكانها و جلوگيرى از بدعتها و تكذيب مدعيان نيابت خاصه مانند اقطاب صوفيه و ركن رابع شيخيه و مدعيان مهدويت صادر گرديده است . افسوس كه اين روايت مباركه ، كه مانند روايات ديگر داراى شاهد صدق است و از معدن وحى و مطلع تنزيل صادر شده ، مورد تصديق و توجه و تأمل طوائف اماميه قرار نگرفته است ، و گر نه اين دكانها مطلقا بسته مىشد و اين اختلافات بزرگ كه بدترين دردها است ايجاد نمىگشت ! ! ( بيان الفرقان - غيبت و رجعت - صفحه 168 )