باب بيست و پنجم علت غيبت امام زمان ( ع ) و كيفيت انتفاع مردم از وجود اقدس آن حضرت در طول غيبت
صدوق عليه الرحمه در كتاب « علل الشرائع » بسند خود از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود :
لا بدّ للغلام من غيبة . فقيل له : و لم يا رسول اللَّه ! قال : يخاف القتل
. يعنى : آن جوان ناچار ميبايد غائب شود . عرض كردند : يا رسول اللَّه براى چه غيبت مىكند ؟ فرمود : ميترسد او را بكشند .
نيز در علل الشرائع از مروان انبارى روايت نموده كه گفت : نامهاى از امام محمد باقر رسيد كه نوشته بود : وقتى خداوند همسايگى با مردمى را براى ما ناخوش دانست ، ما را از ميان آنها بيرون ميبرد .
و نيز صدوق در كمال الدين و علل الشرائع از پدرش و او بسند خود از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : قائم ما را غيبتى است كه مدت آن به طول مىانجامد من گفتم : براى چه غيبت مىكند يا ابن رسول اللَّه ؟ فرمود خداوند عز و جل ميخواهد علائم پيغمبران را در غيبتهاى خود ، در بارهء او نيز جارى گرداند . اى سدير ! او مىبايد باندازهء غيبتهاى پيغمبران غيبت نمايد ، قال اللَّه تعالى :
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
يعنى : آثارى از شما بر اساس آثار آنها كه پيشتر بودهاند ، در ميان شما نيز جارى است .
نيز در كمال الدين و علل الشرائع از عبد اللَّه بن فضل هاشمى نقل كرده كه گفت :
از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود : صاحب الامر غيبتى دارد كه ناچار از آنست و