صفوى ، بجمعآورى كتابهاى مربوطه و مدارك لازمه ، از هر مرز و بومى كه بود همت گماشت .
آنگاه براى تأمين هدف بزرگ و منظور عالى خود و مسئوليتى كه به عهده گرفته بود ، يك دورهء كامل اخبار روايات ائمه اطهار را در هر باب و هر موضوعى از نظر گذرانيد .
سپس در زمانى كه درست وارد چهل سالگى عمر گرانبهايش شده و بكمال عقل رسيده بود ، با بنيهاى سالم و نشاطى عجيب و دانشى پر مايه و اطلاعى وسيع ، دست بيك اقدام دامنه دار و اساسى زده ، شالودهء بناى عظيمى را كه ميبايد تا ظهور قرين - السرور امام زمان ارواحنا فداه باقى و برقرار بماند ، پى ريزى كرد و با تكميل اين بناى محكم و تأمين آن منظور ضرورى كه همانا تأليف كتاب بزرگ « بحار الأنوار » است نام ناميش در همه جا پيچيد و آوازهء فضل و علم و همت بلندش در سراسر دنياى اسلام به گوش دوست و دشمن و عالى و دانى رسيد . بطورى كه در حيات خودش آثار قلمى و فكريش ، در اقصى نقاط دنياى اسلام و بلاد كفر منتشر گشت ، و همچون قند پارسى به بنگاله بردند !
علامهء مجلسى و منصب شيخ الاسلامى
يكى از كارهاى معروف علّامهء مجلسى اينست كه وى متصدى شكستن بتهاى هندوها در دولتخانهء شاهى بود . اين واقعه را معاصر او مير عبد الحسين خاتونآبادى در وقايع ماه جمادى الأولى سال 1098 در تاريخ خود « وقايع السنين » نگاشته است .
همچنين محدث بزرگوار سيد نعمت اللَّه جزائرى كه از شاگردان مشهور علّامهء مجلسى است در كتاب « مقامات » مينويسد : باستاد ما خبر دادند كه بتى در اصفهان هست كه كفار هند آن را پنهانى ميپرستند . استاد هم دستور داد آن را خورد كنند .
بُت پرستان هند حاضر شدند ، مبالغ هنگفتى بشاه ايران بدهند كه نگذارد آن بُت شكسته شود و اجازه دهد آنها بُت مزبور را بهندوستان ببرند ، ولى شاه ايران ( شاه