علّامهء مجلسى با احراز منصب شيخ الاسلامى قدرت مهمى بهم زد ، و از آن فرصت ، حد اكثر استفاده را نمود و تا سر حدّ امكان ، در رونق و رواج علم و حديث شيعه ، و حمايت از اهل علم و مردم بىپناه و امر بمعروف و نهى از منكر و محدوديت بيگانگان اسلام ، و مبارزهء با ظلم و زور گوئى كه پيش از وى كسى قدرت جلوگيرى آن را نداشت كوشيد ، و به همين جهت او يگانهء ملجأ ستمديدگان و مايهء اميد بىپناهان و خانهء او مجمع فضلاء هر ديار اعم از عرب و عجم بود ، و به بهترين وجه از طالبان علم و فضل دستگيرى و دلجوئى مينمود . بعلاوه او از لحاظ خانوادگى نيز واجد همهء شرائط مرجعيّت و رياست دينى و علمى بود ، بطورى كه اركان دولت و ملت پيش از آنكه وى شيخ الاسلام شود و بعد از آن ، هيچ گاه از مساعدت و معاونت وى در راه ترويج افتخارات دين و مذهب مضايقه نميكردند .
دانشمند محقّق متتبّع مرحوم سيد عبد اللَّه شوشترى در آخر اجازهء كبيره از پدرش نور الدين و او از پدرش محدّث مشهور رسيد نعمت اللَّه جزائرى كه از شاگردان دانشمند علّامهء مجلسى بوده است نقل مىكند كه گفته است : چون علّامهء مجلسى اقدام بتأليف كتاب « بحار الأنوار » نمود و همه جا در جستجوى كتب قديمه بود و سعى بليغ براى بدست آوردن آنها مبذول ميداشت ، بوى خبر دادند كتاب « مدينة العلم » شيخ صدوق در يكى از شهرهاى يمن است .
علّامهء مجلسى هم موضوع را به اطلاع شاه ( گويا شاه سليمان صفوى ) رسانيد .
شاه نيز يكى از امراى دولت را با هداياى بسيار به منظور بدست آوردن كتاب مزبور ، به يمن فرستاد « 1 » بعلاوه پادشاه صفوى قسمتى از املاك مخصوص خود را وقف تأليف
هامش
( 1 ) از سرنوشت اين كتاب كه آيا بدست آمد يا نه ، اطلاعى در دست نيست . گويا بدست نيامده باشد ، و گر نه مجلسى از آن در مدارك بحار نام ميبرد و مطالب آن را نقل ميكرد .
متأسفانه اين كتاب كه بزرگترين كتاب شيخ صدوق بوده و كتاب « تاريخ قم » تأليف حسن بن محمد قمى معاصر صدوق كه آن نيز كتابى بزرگ و هر دو از نفيسترين كتب شيعه بوده است ، تاكنون بدست نيامده ، شايد اگر همتى باشد ، بتوان در زواياى كتابخانههاى جهان از وجود آنها اطلاعى حاصل كرد .