[ مقدمه ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سر آغاز سخن
حمد بىحدّ و ستايش بىعدد شايستهء خداوندى است كه جهانيان را از ظلمت نيستى بصحنهء نورانى هستى آورد ، و لباس زيباى وجود بر اندام نارساى آنها پوشانيد .
آنگاه از ميان سلسله كائنات ، بنى نوع آدم را بر گزيد ، و تاج كرامت بر سر آنان نهاد ، و آنها را نمونهء اعلاى آفرينش قرار داد . قال اللَّه تعالى :
لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا
.
سپس پيامبران راستين و جانشينان معصومين آنها را مأمور ساخت تا شاهراه زندگى و طريق صحيح كسب علم و معرفت را به آنان بياموزند ، و بدين وسيله چراغى فرار راه آنها بيافروزند ، تا هر كس به ميزان سعى و كوشش و همت خود اين راه را پيموده ، و با تشخيص حق از باطل و درّ از خزف بمقام عالى انسانى ، و مطلوب حقيقى روحانى نائل گردد .
إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً
بدين گونه بندگان خود را با سر چشمه هستى و قدرت لا يزال غيبى آشنا ساخت تا با نيروى تفكّر و خرد دين الهى را انتخاب نموده ، و رابطه خويش را با آن منبع فيّاض سرمدى بر قرار سازند و از آن پس تعليمات حيات بخش انبياء عظام و كتب آسمانى خود را كه در هر دوره و كورهاى راهنماى مجتمع بشرى بودند ، با بر انگيختن آخرين نسخهء اتم الهى ، حضرت رسالت پناهى ، پيغمبر ختمى مرتبت وجود اقدس محمّد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و نزول قرآن مبين كه ناسخ تمام كتب منزلهء پيشين است دورهء نبوّت و پيغمبرى و شارعيّت را ختم ، و تأسيس دين جديد و تدوين قانون ديگر را تا أبد و انقراض عالم مهر و موم كرد !