ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ
وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِينَ
سر انجام به منظور صيانت آن دين حنيف و حفظ آن گوهر شريف از دستبرد و تصرف و تحريف غولان راهزن و هوا و هوس هر مرد و زن و خدعه و نيرنگ دشمنان ديرين و سحر و افسون مدعيان بيدين ، دوازده نور پاك و گوهران تابناك را كه از امام نخستين ، شاه ولايت : امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام آغاز و به حضرت بقية اللَّه في الارضين پادشاه غائب جهان ، پيشواى منتظر ، و مهدى موعود امم ، نهمين فرزند امام حسين عليه السّلام : حجة بن الحسن العسكرى ارواحنا فداه پايان مييابد امامان به حق و حافظان دين و مربّيان نفوس بشرى گردانيد ، و اطاعت آنان را براى تأمين اين مقصد عالى بر تمام بندگان خود فرض شمرد . بقوله تعالى :
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
: صلّى اللَّه عليهم اجمعين و السلام علينا و على عباد اللَّه الصّالحين .
اى خالق بديع شمائل نگارها * در صنعت تو مات شمائل نگارها
جز خامهات بصفحه ايجاد كى توان * بيرنگ ريخت اين همه نقش و نگارها
بر ما بسوى معرفتت راه بستهاند * گوئيم باز ، گر چه بگفتيم هزارها
الّا برهنمائى خاصان درگهت * آن سالكان ره بحقيقت سپارها
اوّل رسول هاشمى ابطحى كه عرش * دارد ز خاكبوس درش افتخارها
سر خيل انبيا كه رسولان بدرگهش * از بهر كسب فيض ز خدمتگزارها
سر لوح آفرينش ، ديباچهء وجود * كز وى گرفت ملك وجود اعتبارها
دوم على كه پنجهء با قدرتش شكست * هنگام رزم پنجهء با اقتدارها
وانگه دو سبط گوهر سنگين بهاى او * كان هر دو گوش عرش ترا گوشوارها
فرخنده مجتبى و حسين آنكه جبرئيل * در پيشگاهشان يكى از پيشكارها
پس نه امام بر حق و نه هادى سبل * كان نه تنند شاخ شرف را ثمارها